تماس برای مشاوره؟

متخصصین و کارشناسان کلینیک بتن ایران آماده پاسخگویی به سوالات شما می باشند.

مشاوره فنی: 09120916272-09128889641

مشاور اجرایی پروژه تعمیراتی: 09128889641

پشتیبانی فنی فروش: 09120916272

آب بندی بتن ( آب بندی سازه های بتنی )

آب بندی بتن ( آب بندی سازه های بتنی )

آب بندی ساختمان های تراز منفی یا گود ها ، در حین و پس از احداث - آب بندی استخر و مخازن بتنی

 

با سلام و شادباش ، آب بندی سازه های بتنی دارای روش و تکنیک های مختلفی است که هر یک بسته به شرایط و سازه مانند شرایط بهره برداری ، فشار منفی با مثبت ، جنس سازه ( بتنی –بلوکی یا آجری ) ، شرایط شیمیایی و مکانیکی بهره بردای ، مباحث اقتصادی ، دکوراتیو یا غیر اکسپوز بودن و .. می توانند مورد استفاده قرار گرفته و مفید باشند.

از جمله این روش ها آب بندی بتن ، ترک و درزهای آبدار با استفاده از تزریق رزین پلی یورتان می باشد. از مزایای این روش ، سرعت بالا ، دوام بالا ، امکان اجرا در فشار مثبت و منفی ، جلوگیری از خوردگی و ... می باشد.

شما می توانید جهت مشاوره در زمینه آب بندی بتن و سازه های بتنی ،دریافت مشخصات فنی رزین تزریقی پلی یورتان ، درخواست کارشناسی ، خرید رزین و یا همکاری در زمینه اجرای آب بندی بتن و ترک های سازه های بتنی به روش تزریق رزین پلی یورتان و یا سایر روشهای استاندارد با بخش بازرگانی و مهندسی کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران تماس حاصل نماید.

همچنین شما می توانید برای دسترسی به سایر مباحث تخصصی بتن مانند افزودنی های بتن ، تکنولوژی بتن، آزمایش های غیرمخرب بتن، خودرگی بتن، نفوذپذیری بتن، بتن های خاص، انواع روش های ترمیم و مقاوم سازی بتن و ... در بخش مقالات سایت جستجو و یا موضوع مورد نظر را از طریق پنجره جستجو سرچ نماید.

 

 

 

آب بندی یا نفوذ ناپذیری سازه های بتنی به لحاظ شکل دیداری ، مشکلات بهره برداری و دوام سازه های بتنی دارای اهمیت می باشد. این موارد در هر سازه بسته به شرایط می تواند از اهمیت مضاعفی برخودار باشد. به طور مثال در یک اسکله یا سازه صنعتی دوام و مشکلات بهره برداری مهمترین عامل و در یک ساختمان مسکونی و تجاری مبحث دیداری نیز اهمیت بالایی در کنار دو مورد مذکور برخودار است.

آب بندی سازه های بتنی به صورت استاندارد در دو حالت لحاظ تدابیر در حین ساخت و آب بندی پس از ساخت قابل انجام است.

در خصوص سازه های با شرایط بهره برداری فشار مثبت ( مانند مخازن آب و فاضلاب ) باید گفت که هر دو روش آب بندی دارای مزیت هایی است و در کل دو سیستم در صورت اجرای صحیح دارای اختلاف کیفی فاحشی نمی باشد.

لذا در شرایط فشار منفی ، مانند ساختمان یا سازه های زیرزمینی ، کاملا متفاوت است ، در روش پس از ساخت معمولا دوام سازه ها به خطر می افتد، چرا که عموما شاهد هستیم آب تا حدود زیادی درون بتن نفوذ نموده و صرفا جلوی خروج گرفته می شود. علاوه براین در بعضی مواقع آب بندی در حالت پس از اجرا و فشار منفی دارای صعوبت های بالایی می باشد که گاه موفقیت عملیات آب بندی رو با مخاطره روبرو می کند ، یا ناچار به بکارگیری روش های غیر استاندارد و نامطمئن و یا صرف هزینه ها نا متعارف و غیر منصفانه هستیم.

چیزی که کارفرمایان باید به آن توجه ویژه داشته باشند برخورد واقع بینانه با ماهیت هر دو روش و مزایا و معایب آنها می باشد و برخورد صرفا کاغذی می تواند منجر به صرف زمان و هزینه بالا و ورود به مشکلات حقوقی فی مابین مجری و کارفرما گردد.

 در این راستا ، این مجموعه با عنایت به تجربه چندین ساله و تیم تخصصی خود ، اقدام به تنظیم و ارائه این راهنما برای آب بندی سازه های زیرزمینی نموده تا کارفرمایان و مجریان محترم بتوانند با استفاده از آن تصمیمی موثر و درست با حداکثر ضریب اطمینان از موفقیت فرآیند آب بند نمودن سازه  اخذ نمایند.

 

اصول آب بندی سازه های تراز منفی :

با توجه به موارد گفته شده در پیش ، بهترین و اطمینان بخش ترین روش حفاظت و آب بند نمودن بتن و ساختمان ، به کارگیری تدابیر در زمان ساخت می باشد. در حال حاضر به طور کلی سه روش ذیل برای تحقق آب بند سازی در حین ساخت  وجود دارد .

  • طراحی و اجرای سیستم زهکشی
  • استفاده از سیستم های ژئوسنتتیک ( ژئوممبرین و ژئوتکستایل یا GCL )
  • اجرای بتن آب بند و نفوذناپذیر ، در کنار تمهیدات اجرایی

 

در اینجا سعی می شود به برخی جزئیات اجرایی و معایب و مزایای هر یک از سیستم های فوق الذکر پرداخته شود.

طراحی و اجرای سیستم زهکش :

در این روش ، بسته به شرایط محلی ، دسترسی ها به سیستم دفع فاضلاب ، نقشه و جانمایی سازه یا ساختمان ، با حفاری چاه های عمودی و افقی و تعبیه لوله های زهکش و لترال ، آب منطقه به بخشی از محل هدایت شده و از آنجا به دورن فاضلاب شهری یا مکان مقتصی پمپاژ می گردد.

پر واضح است که این روش ، سیستمی غیر ایمن بوده و از این رو در اکثر پروژه ها به عنوان روشی موقت و یا  پوششی و تکمیلی در کنار سایر روش ها به کار می رود. چرا  احتمال گرفتی لوله های انتقال به مرور زمان و یا خراب شدن پمپ های پمپاژ می تواند منجر به مختل شدن فرآیند و نفوذ آب به درون سازه گردد.

لذا سیستم زهکش می تواند روشی بهینه در کنار دو روش بعدی و همچنین برای پایین آوردن و کنترل آب برای اجرای سازه ها و فراهم کردن شرایط اجرای خاکبرداری و بتن ریزی باشد.

 

ژئوسنتتیک ( ژئوممبرین و ژئوتکستایل یا GCL ):

در این سیستم ، پس از اتمام عملیات خاکبرداری ، با اجرای ورق های ژئوممبرین پی وی سی یا پلی اتیلن به ضخمات 1.5 یا دو میلیمتر و دو لایه ژئوتکستایل در طرفین برای محافظت از آن در طرفین ، گود ایجاد شده به صورت کاسه آب بند و نفوذ ناپذیر می گردد. در این سیستم باید توجه ویژه ای به جوش ورق ها صورت پذیرد تا اطمینان خاطر از عملکرد نفوذ ناپذیری گود حاصل شود.

آنچه باید در این جا مورد توجه ویژه ای قرار گیرد ، مشکل رایج در سیستم ژئوسنتتیک ها ، یعنی احتمال سوراخ شدگی ورق در حین اجرا براثر عملیات اجرایی به صورت سهوی و یا عمدی، می باشد. چرا که در این شرایط با نفوذ آب درون گود و کاسه ژئوممبرین ، عملا کارکرد کل سیستم مختل و بلا اثر می شود.

نکته پر اهیمت این امر در این شرایط ، زمانی است که این روش به تنهایی انجام می شود و عملا به اطمینان از این روش ، اجرای سازه بدون لحاظ تمهیدات آب بندی خاصی صورت پذیرفته و هیچ گونه پیش گیری برای آب بندی سازه دیده و اجرا نشده و عملا با نفوذ آب به درون کاسه ژئوممبرین، آب به راحتی از نقاط مختلف به درون سازه وارد می گردد.

با توجه به احتمال بالای این آسیب دیدگی در حین ساخت از یک سو و عدم دسترسی پس سیستم ئوسنتتیک اجرا شده پس از ساخت ساختمان به منظور ترمیم نقاط آسیب دیده ، بسیاری از کارشناسان و کارفرمایان به این نتیجه رسیده اند که این سیستم به تنهایی دارای ریسک بالایی بوده و می بایست به همراه این روش از تمهیدات بتن آب بند ( روش سوم ) نیز به صورت توامان استفاده نمود.

از دیگر معایب این سیستم می توان به هزینه بالاتر آن نسبت به سایر روش ها اشاره کرد که با توجه به ریسک ذکر شده در بالا که می تواند کل عملیات را با تردید مواجه کند ، استفاده از این روش به تنهایی با تردید هایی روبرو می باشد.

 

آب بند نمودن سازه به روش اجرای بتن آب بند و نفوذ ناپذیر :

در سیستم آب بندی سازه های بتنی ، دو مبحث در دستور کار قرار دارد. مبحث اول اجرای بتن آب بند و مبحث دوم آب بندی درزهای های اجرای بین مراحل مختلف کار ، درزهای فونداسیون و دیوار ، ستون و تیر با دیوار ( در استراکچرهای فلزی ) ، آب بندی دیوار با تیر و سقف و ... می باشد. در این راستا دو بخش به صورت مجزا شرح داده می شود.

 

  1. بخش نخست ، به کارگیری تمهیدات جهت نفوذ ناپذیری حداکثری جسم بتن :

با توجه به اینکه بتن محصولی نا همگن می باشد ، بررسی آن ( حتی بتن های با مقاومت بالا ) زیر میکروسکوپ مشخص می نماید که بتن دارای حفرات موئینه کوچک و بزرگ می باشد که باعث نفوذ آب و مایعات درون آن می شود. با این وجود به طور معمول این حفرات در بتن های با کیفیت ، باعث نشت آب ، به خصوص در کوتاه مدت نمی گردد.

اما آنچه نیاز به آب بندی بتن را لازم نموده است، مشکلات ، محدودیت و حوادث اجرای بتن می باشد. پر واضح یک بتن یکپارچه و به خوبی متراکم شده در ضخامت های بالا جلوی نفوذ آب را به صورت جاری خواهد گرفت . لذا بروز مشکلات اجرایی که تجربه نشان داده بسیار واقع بینانه است باعث نقاط ضعف در بتن شده که باید برای جلوگیری از بروز و تاثیر منفی آن و به تبع بروز نشت آب تمهیدات لازم پیش بینی گردد. از جمله این مشکلات می توان به تراکم ناکافی ، تراکم زیاد که باعث کرمو شدگی گردد ، جداشدگی بتن ، ترک های ناشی از جمع شدگی ، تراکم نا کافی به علت تراکم میلگردها ، درزهای اجرایی پیش بینی نشده به علت نامنظم بودن تخلیه بتن ناشی از خراب شدن پمپ بتن یا تراک میکسر ها ، نسبت آب به سیمان بالا و ... شاره کرد.

بدیهی است که بروز برخی از این مشکلات مانند خراب شدن تراک میکسر یا پمپ بتن در اختیار عوامل اجرایی نبوده و حادثه ای غیر قابل پیش بینی می باشد. از سوی دیگر با توجه به عدم دسترسی به پشت دیوار پس از بتن ریزی ( نظر به اینکه اغلب قالب ها یک طرفه می باشند ) امکان تعمیر نقاط از بیرون و فشار مثبت وجود ندارد.

 

در این چارچوب ، باید تدابیر لازم برای کم شدن حداکثری اثرات ناشی از این مشکلات به کار گرفته شود. از این رو طبیعتا راهکار استفاده از افزودنی های بتن می باشد. در اینجا دو محصول مناسب و کاربردی اولی تولید مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( رایحه بتن سبز ) و دومی محصول شرکت معظم پنترون معرفی می گردد. تا با توجه به شرایط موجود از منظر واردات درصورت عدم موجودی محصول شرکت پنترون از محصول اول استفاده شود.

  • استفاده از افزودنی بتن Dezomix 4500  : این محصول بر پایه ترکیبات معینی از پودر میکروسیلیکا ، ابروان کننده بتن بر پایه پلی کربوکسیلات ، الیاف بتن و آب می باشد. میزان مصرف این محصول 5 تا 9 درصد وزن سیمان مصرفی در بتن می باشد. این محصول علاوه بر کاهش نفوذپذیری بتن دارای مزایایی چون افزایش اسلامپ بتن و سهولت بتن ریزی و تراکم بتن و کاهش نسبت آب به سیمان ، افزایش دوام به علت کاهش مقاومت الکتریکی و نفوذپذیری و مقاومت بتن می باشد. عملکرد آب بندی این محصولات علاوه بر کاهش نسبت آب به سیمان ، برمبنای خواص فیزیکی ذرات ریز میکروسیلیس و پر کردن منافذ از یک سو و از سوی دیگر ، واکنش شیمیایی میکروسیلیس با اجزا آزاد سیمان و ایجاد ترکیبات سیلیکاتی می باشد. این محصول می بایست در پایکار به نسبت تعیین شده به بتن اضافه و پس از اختلاط 3 تا 5 دقیقه ای بتن تخلیه گردد. اسلامپ بتن باید پیش از اضافه شدن Dezomix 4500 ، در حدود 6 باشد. بتن حاصله پس از اضافه شدن افزودنی دارای اسلامپی مناسب برای پمپاژ می باشد.

 

  • استفاده از افزودنی بتن Penetron Admix : این محصول که آخرین تکنولوژی افزودنی های آب بند در سطح دنیا می باشد بر پایه ترکیبات شبه سیمانی و افزودنی های فرموله شده اختصاصی می باشد. این محصول نسل آخر کریستال سازه های می باشد که تکنولوژی آن صرفا در اختیار شرکت های زایپکس ، کریستالاین اسپانیا ، کرایتون و پنترون می باشد. عملکرد این محصول بر مبنای واکنش با آهک آزاد در سیمان بتن و ایجاد کریستال های آب بند و پر کردن کلیه حفرات و حتی ترک و درزهای اجرایی تا 400 میکرون می باشد. این محصول با آب بند جسم بتن ، حتی قابلیت خود ترمیم و آب بندی درزهای اجرایی و ترکهای احتمالی در آینده را دارا می باشد. این محصول نیز می بایست در پایکار مخلوط و پس از اختلاط 3 تا 5 دقیقه ای ، بتن آماده ریختن در محل می باشد. میزان مصرف این محصول دو درصد وزن سیمان مصرفی در بتن  می باشد.

 

توجه : می توان برای کاهش هزینه و نیز ضخامت بالای فونداسیون ، از به کارگیری افزودنی های فوق الذکر در بتن فونداسیون خود داری و صرفا از یک فوق روان کننده برای تراکم بهتر و امکان پمپاژ و کاهش نسبت آب به سیمان بهره جست. همچنین برای اطمینان خاطر از اجرای دوغابی یا خشکه پاشی پوشش Betogard P-30 به میزان 1.5 کیلوگرم بر مترمربع ، بر روی بتن مگر ، پس از آرماتور بندی و پیش از ریختن بتن می توان بهره جست.

 

  1. بخش دوم ، به کارگیری تمهیدات جهت آب بندی درزهای اجرایی سازه :

بدون شک مهمترین بخش از عملیات ، این قسمت می باشد. چرا که بالاترین پتاسنیل نشت در این بخش وجود دارد و به واقع در صورت عدم به کارگیری تمهیدات لازم نشت از این قسمت ها قطعی است. از این رو ، باید بیشتر و بهترین عملکرد در این محل ها صورت پذیرد.

 

برای آب بندی درزهای اجرایی پیش بینی شده ، سه روش وجود دارد که بسته به محل درز و شرایط می بایست از آنها استفاده نمود.

  • آب بندی درز اتصال فونداسیون به دیوار : در این محصل های با توجه به شرایط محلی بهترین گزینه استفاده از واتراستاپ PVC می باشد. این واتراستاپ باید به نحو درست ، که واتراستاپ دچار در رفتگی نگردد ، در مرکز عرض دیوار نصب شود. واتراستاپ بهینه در این محل از نوع تخت ، سی سانتیمتر عرض و 4 میلیمتر ضخامت می باشد. بهتراست در محل دیوار بیرونی و نصب واتراستاپ ، برای اینکه بتن تا مرکز واتراستاپ ریخته شود ، رامکا اجرا شود. از سوراخ کردن واتراستاپ باید به شدت خود داری نمود.
  • آب بندی درزهای اجرایی ارتفاعی و طولی در دیوار ، درزهای زیر و روی سقف و قطع بتن ها : در این درزها دو روش وجود می توان استفاده نمود. که البته با توجه به حساسیت موضوع ، برای اطمینان خاطر پیشنهاد می گردد به صورت توام ، از دو روش استفاده نمود. گزینه نخست ، مبتنی برای اجرای واتراستاپ های منبسط شونده هیدورفیکی می باشد. عملکرد این واتراتساپ ها بر اساس انبساط حجمی در مجاورت با آب می باشد و مسدود کردن درز و جلوگیری از عبور آب می باشد. واتراستاپ های هیدروفیلی باید در طول و در مرکز عرضی دیوار نصب شوند. باید توجه داشت درزها به شکلی ایجاد شوند که سطح نهایی ( محل نصب واتراستاپ ) تقریبا صاف باشد تا واتراستاپ به خوبی روی آب بچسبد. میزان افزایش حجم واتراتساپ ها به طور متوسط بتن 300 تا 700 درصد می باشد که البته منطق ایجاب می کند با توجه به ابعاد مویی درز ، بیش از 50 درصد نیاز به افزایش حجم نباشد. گزینه دوم ، مبتنی بر استفاده از چسب اپوکسی اتصال بتن قدیم به جدید Dezobond P-1800 می باشد. این چسب به میزان 1 کیلوگرم در مترمربع ، به صورت شره ای ( با توجه به عدم دسترسی به محل درز ) بر روی سطح درز اجرا می گردد و سپس بتن مرحله دوم بر روی آن اجرا می گردد. باید چسب به میزان اعمال گردد که بتن روی آن حداکثر ظرف 20 دقیقه بر روی آن ریخته شود ( بتن پایکار باشد ) . خصوصیات این محصول به نحوی است که پس از حشک شدن بتن ، درز به کلی غیر قابل نفوذ و در برابر بارهای سازه ای نیز مقاوم می باشد.

 

 

نتیجه گیری :

با توجه به شرایط گفته شده و آب بندی اصل سازه و کمترین احتمال آسیب دیدگی سیستم آب بندی، بهترین و اطمینان بخش ترین سیستم آب بند نموده ساختمان و سازه های زیر تراز آب زیرزمینی ، اجرای بتن آب بند می باشد. البته این امکان وجود دارد که از دو روش اول نیز به برای تقویت اطمینان بهره جست . ولی اگر بنا به مباحث فنی و اقتصادی عزم بکاری تنها یه روش وجود داشته باشد ، بدون شک اقتصادی ترین روش استفاده از روش بتن آب بند و نفوذ ناپذیر می باشد.

لذا موفقیت این امر نیز مستلزم به اتخاذ تدابیر کارشناسی در قطع های بتن ، اختلاط و مشخصات بتن مصرفی و سایر راهکارهای مرتبط و دقت در اجرای گام به گام عملیات توسط کارشناسان با تجربه و کاربلد می باشد.

 

 

پیشنهاد همکاری :

در این راستا مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ، با اتکا به بیش از پانزده سال سابقه تخصصی و اجرای پروژه ها پر تعداد و برجسته تعمیر و آب بندی ، در اختیار داشتن دانش و تیم کارشناسی و اجرایی و نیز متریال مورد نیاز وارداتی و تولیدی ، آمادگی دارد تا با کارفرمایان محترم در آب بندی نمودن سازه های بتنی همکاری نماید.

لازم به ذکر است نحوی همکاری این شرکت با کارفرمایان محترم به نحوی است که در صورت نشت و نفوذ آب درون سازه که به علت قصور این مجموعه باشد ، عملیات آب بندی ثانویه با بهترین روش های و متریال به صورت رایگان صورت می پذیرد. باشد که تخصص و تعهد این مجموعه باعث اطمینان خاطر کارفرمایان محترم گردد.

 

 

 

 

 

آب بندی مخزن بتنی

آب بندی بتن و سازه های بتنی به روش تزریق رزین پلی یورتان

 

تزریق رزین : تزریق رزین برای ترمیم بتنهای دارای ترک و یا نقاط ، درزها و ترکهای آب دار استفاده می شود. دو روش اصلی برای ترمیم بتن با استفاده از تکنیک ترزیق رزین به کار گرفته می شود :.

الف - رزین اپوکسی : رزین های اپوکسی عمل آوری شده به صورت جامد با مقاومت بالا و مدول الاستسیته نسبتا بالا می باشند. چسبندگی رزینهای اپوکسی  به بتن در حدی می باشد که با اجرای مناسب قابلیت بازگرداندن استحکام سازه ای اولیه بتن ترک خورده را دارند..مدول الاستسیته بالای رزین اپوکسی باعث شده که برای چسباندن بتنهای ترک خورده که در آینده دارای احتمال جابجایی هستند مناسب نباشند. از رزین اپوکسی برای آب بند نمودن ترکهای آبدار استفاده می شود. اما با این حال به علت سرعت پایین عمل آوری رزین های اپوکسی به خصوص در دماهای پایین و نیز در صورت وجود جریان زیاد آب ،  استفاده از آن برای آب بندی ممکن نیست. ترک هایی که در آنها رزین اپوکسی تزریق می شود باید دارای عرضی بین 0.005 اینچ تا 0.25 اینچ باشند. تزریق رزین اپوکسی در ترکهای با عرض 0.005 سخت و ناممکن است و همچنین نگهداری از رزین تزریق شده در ترک های عریض تر از 0.25 اینچ کار دشواری است ، اگر چه گاهی این امر با استفاده از رزین های اپوکسی با چگالی بالا با موفقیت قابل انجام است. رزین های اپوکسی عمل آوری شده دارای حالت تردد و شکننده، با استحکام چسبندگی بیش از مقاومت برشی و کششی بتن می باشند. اگر این مواد برای اتصال مجدد بتن ترک خورده ی در معرض بارهای بیش از مقاومت برشی و کششی استفاده گردد ، باید انتظار داشت که ترکهایی مجددا در کنار خط اتصال اپوکسی نمودار شود. به عبارت دگیر برای ترمیم ترک های فعال نباید از رزین اپوکسی استفاده نمود..

موفقیت در اجرای رزین های اپوکسی برای ترکهای مرطوب متفاوت و متغیر است. تعدادی تکنیک های ویژه و در حال توسعه برای چسبندگی مجدد و آب بندی ترکهای آب دار به وسیله ی رزین اپوکسی وجود دارد. این روش وتکنیک های ویژه بسیار تخصصی و فنی بوده و در جاهای خاصی به کار برده می شوند. این روشها صرفا زمانی در پروزه های تعمیراتی به کار گرفته می شوند که پس از بررسی و تحلیل به این نتیجه برسیم که سایر روشهای موجود و استاندارد برای تعمیر پاسخگو و مناسب نیستند.

ب- رزین های پلی یورتان  : از رزین های پلی یورتان برای آب بندی و حذف نشت آب از ترک ها و درزهای بتن استفاده می شود. آنها همچنین می توانند در ترکهایی که امکان جابجایی های کوچک خواهند داشت، تزریق شوند. چنین سیستم هایی، به جز سیستم پلی یورتان دوجزئی جامد، مقاومت کمی داشته و نباید برای چسباندن دوباره ترکها مورد استفاده قرار گیرند. رزین پلی یورتان نباید در ترکهای با عرض   کمتر از 0.005 اینچ استفاده و تزریق شود.. تا کنون برای تزریق رزین های پلی یورتان، هیچ حدی برای حداکثر اندازه ترک مشخص نشده است. رزین های پلی یورتان با تنوع قابل توجهی از منظر خواص فیزیکی در دسترس می باشند. برخی از رین های پلی یورتان پس از عمل آوری به شکل فوم منعطف در می آیند.سیستم های دیگر رزین پلی یورتان پس از عمل آوری به صورت جامد با انعطاف پذیری نسبی و چگالی بالا در می آیند که می توانند برای چسباندن مجدد درزهای با امکان جابجایی مورد استفاده قرار گیرند.رزین های پلی یورتان فوم شونده برای شروع عملیات عمل آوری نیازمند آب می باشند به همین دلیل طبیعی است که از آنها برای تعمیر و ترمیم بتنهای در معرض آب یا مرطوب استفاده کرد. تا کنون هیچ استانداردی برای رزین های پلی یورتان مانند آنچه در استانداردهای معتبر برای رزین های اپوکسی وجود دارد، ارائه نشده است. با توجه به فقدان استاندارد از یک سو و از سوی دیگر تغییرات گسترده در خواص فیزیکی رزین های پلی یورتان ،  لازم است که دقت و مراقبت زیادی در انتخاب این رزین برای تعمیر بتن صورت گیرد.. راهنمای کاربردی برای این نوع رزین ها زیاد مفید  و موفقیت آمیز نمی باشد. بعضی از مراکز تحقیقاتی و آزمایشگاهی در حال انجام مطالعات و تحقیقات بر روی این نوع ارزشمند از رزین ها می باشند. در صورت نیاز به مشاوره و راهنمایی برای روشهای اجرا می توان از این مراکز کمک گرفت.

 

به علت هزینه بالای روش تزریق، معمولا از این روشها برای ترمیم ترکهای کم عمق و خشک استفاده نمی شود. مشخصات فنی و اجرایی رزین های تزریقی در بخش پیوست مربوط به استانداردهای تعمیر و مرمت مدرج گردیده است.

الف - آماده سازی :  ترک ها ، درزهایی که رزین در آنها تزریق می شود  باید از همه ی آلایندها و مواد آلی به خوبی پاک شود.از روشهای مختلف با بازدهی متفاوت برای پاکسازی ترکها استفاده می شود..استفاده مکرر از تزریق هوای فشرده و پس از آن آب ، از محل سوراخ های ایجاد شده برای انجام عملیات تزریق، روش مناسبی برای شستشو و پاکسازی ترکهای در معرض نشت آب می باشد. استفاده ی موفق از صابون ها در شستشو با آب، توسط تعدادی از دست اندرکارن گزارش گردیده است. حذف کامل صابون از درون ترکها مشکل بوده ، لذا ممکن است با توجه به این مشکلات استفاده از آن معقول و راضی کننده نباشد. استفاده از اسیدها برای تمیز کردن ترکها در عملیات بازسازی و ترمیم مجاز نیست. معمولا نباید در ترکهایی از رزین اپوکسی برای ترمیم و چسبندگی مجدد آنها استفاده می شود اقدام به تزریق آب نمود. از رزین اپوکسی می تواند برای تزریق در ترکهای مرطوبت نیز استفاده نمود، لذا آنها چسبندگی بالاتری در هنگام اتصال به بتن های خشک خواهند داشت.

ب- مواد : رزین اپوکسی مورد استفاده برای تزریق باید حاوی 100 درصد مواد جامد و منطبق با استانداردهای معتبر باشد. اگر هدف از انجام تزریق بازگرداندن به شرایط باربری اصلی و اولیه طراحی باشد باید رزینهای اپوکسی تیپ چهار انتخاب و استفاده شود. اما اگر هدف از تعمیر بازگرداندن قابلیت باربری اولیه نباشد استفاده از رزین های اپوکسی تیپ یک کفایت می کند. استفاده از هر گونه حلال و یا رقیق کننده غیر واکنش زا در رزین پلی یورتان مجاز نمی باشد..

رزین پلی یورتان به کار برده شده در تعمیر ترکها سیستمی دو بخشی شامل 100 درصد از رزین پلی یورتان به عنوان بخش اول و آب به عنوان بخش دوم می باشد.. رزین های پلی یورتان در هنگام اختلاط با آب و عمل آوری به شکل فوم های انعطاف پذیر یا ژل در می آیند که این امر مرتبط و متناسب با نسبت اختلاط رزین با آب می باشد. با این حال در صورتی که اختلاط رزین پلی یورتان با مقدار مناسبی از آب انجام شود  فوم رزین عمل آوری و سخت شده دارای حداقل مقاومت کششی   20 psi با چسبندگی به بتن   20 psi و حداقل ازدیاد طول 400 درصد در هنگام گسیختگی کششی می باشد. قبل از استفاده و تزریق رزین های پلی یورتان باید گواهی نامه ای از تولید کننده مبنی بر اینکه محصول مورد نظر  حداقل مشخصات مذکور را دارا می باشد ، اخذ گردد.

ج - تجهیزات تزریق : رزین ها می توانند با انواع مختلف تجهیزات تزریق شوند. در تعمیرات کوچک با رزین اپوکسی از هر سیستمی که بتواند به شکل مناسب و موفقیت آمیز تزریق مورد نیاز رزین اپوکسی را انجام دهد، می توان استفاده نمود. در این سیستم ها می توان دو جزء رزین اپوکسی را پیش از اجرا در ظرفی مجزا مخلوط نمود. با توجه به عمر کوتاه رزین اپوکسی پس از اختلاط، این روش می تواند از نظر زمانی بحران ساز باشد.

    معمولا در کارهای بزرگ تزریق رزین اپوکسی نیاز است از تزریق به روش  تک مرحله ای که در آن دو جز اپوکسی از مخزن به طور مجزا به نازل پمپاژ  و در آنجا مخلوط می شوند، استفاده شوند. با انجام اختلاط در نازل این امکان   به وجود می آورد که دو جزء در کنار ترک تعمیری با هم مخلوط و پس از آن  تزریق صورت گیرد.. اپوکسی مورد استفاده در این روش باید در ابتدا ویسکوزیته پایینی داشته و زمان مجموعه عملیات به دقت کنترل شود. کاخانه های مختلف تولید کننده دارای تجهیزات با مشخصات اختصاصی خود می باشند ( شکل 62  - . مجموعه اپوکسی ها و روش های مختلف توسعه یافته این امکان را فراهم می سازد که تعمیرات در شرایط نامطلوب با رضایت و موفقیت انجام گردد. در صورت نیاز به تعمیرات عمده به روش تزریق رزین اپوکسی باید با این شرکت ها تماس حاصل کرد.

  رزین های پلی یورتان پس از انجام اختلاط دارای عمری بسیار کوتاه بوده از این رو باید زمانی که همه مولفه ها آماده می باشد اختلاط صورت گیرد و برای تزریق از تجهیزات اختصاصی تک مرحله ای مانند آنچه برای تزریق رزین اپوکسی در تعمیرات بزرگ به کار گرفته می شود، استفاده نمود.. دستورالعملهای تعمیراتی موجود ، اجازه ی تزریق رزین 100 درصد خالص را نمی دهند. در هر مرحله باید ترکیباتی از مخلوط آب و رزین یا  رزین نوع A و نوع B به کار گرفته شود. این تجهیزات اجزای سیستم رزین باعث می گردد تا اختلاط دقیقا قبل از نقطه تزریق رزین درون ترک صورت پذیرد. اندازه ی تجهیزات تزریق رزین پلی یورتان از انواع کوچک و دستی ، تا تجهیزات بزرگ تجاری که قادر به تزریق حجم زیادی از رزین در ساعت می باشند ، متفاوت است (شکل 63 و 64). فشار پمپاژ تجهیزات تزریق رزین پلی یورتان ممکن است بیش از 3000 psi باشد. تعدادی از تولیدکنندگان وجود دارند که تجهیزاتی با کیفیت مناسب و بالا ارائه می نمایند و به ندرت پیش می آید که نیاز به طراحی نوع خاص دیگری از تجهیزات برای پروژه تعمیراتی باشد.

د – روش اجرا :  موفقیت پروژه های تعمیراتی با تزریق رزین به طور مستقیم به تجربه و دانش نیروهای اجرایی بستگی دارد. پیمانکاری که برای تعمیر بوسیله تزریق برگزیده می شود می بایست دارای 3 سال تجربه در قراردادهای مشابه بوده و یا حداقل در پنج پروژه مشارکت داشته باشد. در پروژه تعمیراتی در صورتی می توان از پیمانکار با تجربه کمتر استفاده نمود که شرکت تولیدکننده قبول کند که به صورت تمام وقت اقدام به نظارت بر روند اجرایی پروژه نماید و تولید کننده مذکور دارای پنج سال سابقه ارائه رزین به پروژه های مشابه باشد.

  1. روش اجرا رزین اپوکسی با تزریق تحت فشار :. هدف از تزریق رزین اپوکسی پر کردن کامل ترک و نگهداری از آن تا اتمام مرحله عمل آوری و سفت شدن می باشد. اولین گام در فرایند تزریق رزین، تمیز کردن کامل سطوح بتن مجاور ترک از بتنهای سست ، فرسوده و آلودگی ها است. سپس محل و ورودی تزریق بازرسی و بررسی می گردد. انواع مختلفی از روشهای تزریق را می توان به کار گرفت :

 

  1. اگر ترکها به وضوح قابل مشاهده و نسبتا باز باشند می توان پکر تزریق را با فواصل مناسب با حفاری مستقیم در سطح ترک نصب کرد. در هنگام سوراخ کاری برای نصب پکر باید مراقب بود تا از ایجاد گرد و غبار و بقایای سوراخ کاری و در نتیجه مسدود شدن مسیر و دهانه، جلوگیری شود. دریل هایی با وکیوم مخصوص برای این کار وجود دارد. سطح ترک بین پکر ها باید بوسیله بتونه اپوکسی بسته شود تا امکان سفت شدن رزین در ترک به وجود آید. عملیات تزریق از کم ارتفاع ترین پکر شروع و تا بالاترین پکر ادامه می یابد.
  2. روش بهتر برای نصب پکر سوراخ کاری متناوب از بالا و پایین ترک ، با زوایه تا هنگام قطع و عبور از سطح ترک می باشد. این روش تضمین می کنند که سوراخ ایجاد شده، حتی در صورت وجود ترکهای انشعابی و یا شیب در ترک ، با آن تلاقی خواهد داشت.سپس باید همانند آنچه در بالا گفته شد ، سطح روی ترک به وسیله بتونه یا خمیر اپوکسی بسته شود.

باید تزریق رزین اپوکسی را با فشار نسبتا پایین انجام داده و اجازه داد تا رزین حرکت و همه حفرارت را پر نماید. استفاده از فشار بالا در تزریق رزین باعث بسته شدن مسیر تزریق و عدم پرشدن کامل ترک می شود که این امر از علائم بی تجربگی پیمانکار مربوطه می باشد. بهترین روش برای حصول اطمینان از کیفیت عملیات تزریق رزین اپوکسی ، اخذ و تصویب برنامه دقیق آماده سازی و اجرای عملیات از پیمانکار و انجام عملیات کرگیری با ابعاد کوچک از محل تزریق رزین در بتن می باشد. اگر بیش از 90 درصد از حفرات خالی در بتن طی عملیات تزریق پر شده باشد می توان آن را به عنوان تزریق کامل در نظر گرفت. اگر تزریق به طور کامل نباشد پیمانکار بدون دریافت هرگونه هزینه ای  از کارفرما ، ملزم به انجام عملیات تزریق مجدد می باشد.

( 2 ) روش اجرا رزین پلی یورتان با تزریق تحت فشار : اصول اصلی تزریق رزین پلی یورتان مبتنی بر کنترل نفوذ آب با استفاده از تزریق رزین تحت فشار و بستن ترک می باشد. اکثر مسائل مربوط به تزریق رزین پلی یورتان مشابه روش تزریق دوغاب سیمان می باشد.

برای مهار بهتر جریان آب می بایست حتی امکان سوراخ های حفر شده برای تزریق در سطح بتن باشند. می توان بر روی سوراخ ها از پکر شیردار استفاده کرد تا در هنگام  تزریق با استفاده از آن  فشار آب ترک در سطح بتن را از بین برد ( شکل 65 ). برای جلوگیری از خروج و پرت زیاد رزین در هنگام تزریق ، ترک را  باید با استفاده گوه چوبی ، پشم سنگ ، طناب کنافی به همراه رزین و یا بتونه اپوکسی به طور موقت مهر و موم کرد.

سوراخ های ایجاد شده برای تزریق رزین  می بایست به صورت متناوب در طرفین ترک و با حداکثر فاصله 24 اینچ از هم باشند. سوراخ های مذکور به صورت زاویه دار و با عمق 8 تا 24 اینج  ( سوراخها باید بسته به ضخامت بتن تا عمقی که امکان دارد ادامه یابد  - باشند. بسته به روش تزریق و میزان آب ، از  انواع مختلف پکر ها و یا پکر شیردار استفاده می شود.

تزریق رزین پلی یورتان می بایست براساس روند و مراحل از پیش تعیین شده، صورت گیرد. سیستم   تزریق از نظر فواصل تزریق همانند فواصل تزریق دوغاب سیمان موفقیت آمیز، می باشد.  در این سیستم ابتدا تزریق از سوراخهای ابتدایی و پس از آن از سوراخ های میانی صورت می گیرد. به طور مثال ابتدا تزریق رزین از سوراخ های ابتدایی طرفین انجام و پس از آن سوراخ سوم در وسط آنها حفر و تزریق صورت می گیرد. فشار تزریق باید حداقل فشار مناسب برای حرکت رزین و پر کردن ترک باشد. با این حال معمولا از فشار   PSI 1500 تا   PSI 2000 برای تزریق استفاده می شود. زمانی تزریق در یک سوراخ باید پایان دهیم که جریان تزریق   با فشار ثابت طی یک دوره 10 تا 15 دقیقه ای ، متوقف شده باشد. این روش در اتمام و متوقف کردن تزریق باعث می شود تا تضمین لازم برای پرشدن کامل ترک، تراکم و ایجاد ترمیمی مناسب ایجاد گردد. این یک اشتباه است که به محض توقف نشت آب تزریق خاتمه داده شود. اگر از این روش استفاده شود می توان تا حدودی عملکرد را با استفاده از ترزیق رزین با چگالی پایین تر تحت فشار هیدروستاتیک و تزریق مجدد در صورت وقوع نشت ، بهبود داد. 

همچنین استفاده از تزریق های متناوب به منظور آب بندی ترک ها با شدت آب زیاد رایج است. در این روش یک مرحله تزریق اولیه در تعدادی از پکر های از پیش انتخاب شده انجام می گردد و پس از گذشت 15 دقیقه تا 2 ساعت مرحله بعد تزریق ها انجام می گردد. برای آب بندی ترکهای با حجم زیاد جریان آب  ممکن است چندین مرحله از عملیات تزریق نیاز باشد. از همین رو تعداد قطعی تزریق مورد نیاز نامعین است.

در تزریق رزین پلی یورتان ، با نسبتهای مختلف آب به رزین انجام می گردد. برای جریان های زیاد آب ، نسبت آب به رزین 0.5:1 می تواند مطلوب و مناسب باشد. لازم به ذکر است که رزین و آب گفته شده ممکن است در محدود 1 اینچ تا 5 فوت از لوله دستگاه تزریق و پیش از خروجی مخلوط شده و واکنش کف زایی پس از ورود جریان به شبکه ترکها انجام می گردد. از پکر های با طول زیاد می توان برای تزریق رزین در نقاط عمیق سازه استفاده نمود. اگر از رزین مخلوط شده برای تزریق در چنین سوراخهایی استفاده شود واکنش در طول سوراخ و قبل از رسیدن رزین به عمق مورد نظر ترک رخ خواهد داد. این پکرهای مخصوص ( شکل 67)، با حرکت مجزا اجزا رزین تزریقی، امکان حرکت رزین تا سوراخ انتهایی پکر در عمق ترک را مهیا می سازند.

در انجام کارهای اینچنینی، نیاز به استفاده از پیمانکاران با تجربه و مشاوران فنی اهمیت بیشتری می یابد

(3 ) پاکسازی : در اتمام عملیات تزریق باید سوراخ های تزریق ، رزینهای سر ریز و اضافه و بتونه های موجود در سطح ترک باید از سطوح قابل مشاهد کار حذف و زدوده شود. این امر می تواند به وسیله ساب زدن ، تراشیدن یا واترجت با فشار بالا صورت گیرد. برای پرسازی حفرات تزریق باید ملات های آماده یا سایر مواد ترمیم کننده مناسب، پیش بینی و اجرا  شود. مشخصات فنی نمونه رزین اپوکسی تزریقی در بتن و سازه های بتنی

 

 

DEZOSIVE 4000

رزین تزریق پایه اپوکسی جهت ترمیم ترک و حفرات در سازه های بتنی

 

شرح :

DEZOSIVE 4000  برپایه رزین اپوکسی ، دو جزئی ، فاقد فیلر و پرکننده ، با قابلیت نفوذ بالا ، جهت پر کردن و ترمیم حفرات و ترکها در سازه های بتنی و بنایی به روش تزریق می باشد.

 

موارد مصرف :

  • تزریق و ترمیم ترک ها در ستون ، دیوار ، تیر و فونداسیون ها
  • ترمیم و پر کردن درزهای استاتیک در سازه های بتنی و بنایی

 

مزایا و ویژگیها :

  • ویسکوزیته پایین و توان نفوذ بالا
  • چسبندگی بالا به بدون های درز
  • بدون جمع شدگی
  • امکان تزریق در بتن های مرطوب
  • مقاومت مکانیکی بالا
  • کسب مقاومت سریع

 

هشدارها و محدودیت ها :

  • از تماس با پوست و چشم خود داری شود.
  • در زمان یخبندان و بارندگی از اجرا ممانعت گردد.
  • پس از اجرا تا خشک شدن کامل ، در برابر تابش مستقیم آفتاب، یخ زدگی ، باران ، تردد و رطوبت شدید محافظت شود.
  • به مدت 24 ساعت از زمان اجرا در برابر ترافیک سنگین محافظت شود.
  • از اعمال در دمای هوا و سطح کمتر از 10 درجه سانتیگراد و بیش از 35 درجه سانتیگراد خود داری نمایید.

 

مشخصات فنی :

Content

 

Color

Mixture Density

Solid Content

Viscosity

Compressive Strength

Flexural Strength

Adhesion on Concrete

Flash Point

Application Temperature

Pot Life

Drying Time

Re-coating

Full curing

HS Code

Component A : Epoxy Resin

Component B : Epoxy Hardener

Transparent

1,0 – 1,1 g/cm3

100%

200 – 300 MPa.s

>65 N/mm2 (7 days)

>25 N/mm2 (7 days)

>2 N/mm2 (7 days)

>+62°C

+10°C to +35°C

 

25 minutes

18-24 hours

7 days

3907.30

 

 

 

استاندارد :

 براساس استاندارد ACI E 706  و EN 1504

 

روش مصرف :

آماده سازی سطح : زمانی که رزین به صورت ثقلی اجرا می گردد ترکهای روی سطح باید با  استفاده از شیار زن ، به شکل v  ،  به عرض 5 تا 10 میلیمتر و عمق 10 تا 12 میلیمتر باز شوند. درون ترک باید با استفاده از فشار هوا از گرد و غبار و هرگونه آینده پاک شود.

روش اجرا : جزء A  و B  را به تناسب به هم اضافه و با همزن سرعت پایین مخلوط می کنیم. پکر های تزریق رزین DEZOSIVE 4000   باید در طول ترک نصب گردند. پکر ها نصب خواهند شد در سوراخ هایی که با استفاده از دریل در بتن ایجاده شده اند و سپس طول ترک یا درز با استفاده از بتونه اپوکسی بسته و سیل می شود. بعد از آن رزین اپوکسی DEZOSIVE 4000   با استفاده از نازل درون پکرها ( PACKER )  تزریق می شود. عملیات تزریق با استفاده از پمپ های مخصوص تک یا دو جزئی انجام می گیرد. اگر امکان اجرای سریع DEZOSIVE 4000   وجود داشته باشد باید از پمپ تک جزیی استفاده شود. در غیر این صورت پمپ دو جزئی مورد نیاز می باشد. فشار تزریق نباید بیش از 5 بار باشد. معمولا وقتی تزریق در یک پکر را شروع می کنیم عملیات ادامه می یابد تا شاهد خروج رزین از یک یا چند پکر ( PACKER ) نزدیک به آن باشیم.

 

برای ترک های مویرگی و کم عرض در سطوح افقی می توان به جای استفاده از پمپ ، به روش ریزشی و بهره گیری از نیروی وزن رزین ( با توجه به ویسکوزیته پایین ) حرکت رزین انجام گردد. باید توجه داشت که سرعت واکنش و گیرش رزین اپوکسی بالا بوده و می بایست به سرعت مورد استفاده قرار گیرد. همچنین بای حجمی از محصول مخلوط و آماده مصرف شود که امکان ستفاده از آن در مدت زمان حداکثر 10 دققه وجود اشه باشد.

 

مقدار مصرف :

بسته به محل مصرف می باشد. به کارگیری سیستم تزریق رزین اپوکسی برای ترمیم و بازسازی ترک با عرض حداقل 2 و حداکثر 10 میلیمتر مناسب می باشد.

 

بسته بندی و شرایط نگهداری :

  • ست 10 کیلوگرمی ( جزء A  : گالن 6.67 کیلوگرمی ، جزء   B  : گالن 3.33  کیلوگرمی )
  • در محیط خشک و دمای 5 تا 35 درجه سانتیگراد نگهداری شود. در برابر تابش مستقیم نور خورشید ، حرارت زیاد و یخبندان محافظت گردد.

 

پاکسازی تجهیزات :

تجهیزات و لوازم استفاده شده باید بلافاصله پس از استفاده با حلال های صنعتی شستشو شود. در صورت خشک شدن رزین اپوکسی بر روی تجهیزات پاکسازی صرفا به روش های مکانیکی میسر خواهد بود.

 

نکات ایمنی :

از تماس با چشم و پوست خود داری شده و پس از استفاده دست های خود را شستشو دهید. در صورت تماس با چشم، پوست و یا بلعیده شدن ، سریعا به پزشک مراجعه شود و یا به بخش ایمنی دیتا شیت مراجعه گردد. درب ظرف را زمانی که استفاده نمی گردد بسته و به دور از دسترس اطفال نگهداری شود.

 

نگهداری :

مدت زمانی نگهداری ، در بسته بندی اولیه و در شرایط مناسب ، 6 ماه می باشد. در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر با کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران تماس حاصل نماید.

 

تاریخ: 1398/08/25      بازدید:52

تماس با ما