آب بندی بتن ( آب بندی سازه های بتنی )

آب بندی بتن ( آب بندی سازه های بتنی )

آب بندی ساختمان های تراز منفی یا گود ها ، در حین و پس از احداث - آب بندی استخر و مخازن بتنی

 

با سلام و شادباش ، آب بندی سازه های بتنی دارای روش و تکنیک های مختلفی است که هر یک بسته به شرایط و سازه مانند شرایط بهره برداری ، فشار منفی با مثبت ، جنس سازه ( بتنی –بلوکی یا آجری ) ، شرایط شیمیایی و مکانیکی بهره بردای ، مباحث اقتصادی ، دکوراتیو یا غیر اکسپوز بودن و .. می توانند مورد استفاده قرار گرفته و مفید باشند.

از جمله این روش ها آب بندی بتن ، ترک و درزهای آبدار با استفاده از تزریق رزین پلی یورتان می باشد. از مزایای این روش ، سرعت بالا ، دوام بالا ، امکان اجرا در فشار مثبت و منفی ، جلوگیری از خوردگی و ... می باشد.

شما می توانید جهت مشاوره در زمینه آب بندی بتن و سازه های بتنی ،دریافت مشخصات فنی رزین تزریقی پلی یورتان ، درخواست کارشناسی ، خرید رزین و یا همکاری در زمینه اجرای آب بندی بتن و ترک های سازه های بتنی به روش تزریق رزین پلی یورتان و یا سایر روشهای استاندارد با بخش بازرگانی و مهندسی کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران تماس حاصل نماید.

همچنین شما می توانید برای دسترسی به سایر مباحث تخصصی بتن مانند افزودنی های بتن ، تکنولوژی بتن، آزمایش های غیرمخرب بتن، خودرگی بتن، نفوذپذیری بتن، بتن های خاص، انواع روش های ترمیم و مقاوم سازی بتن و ... در بخش مقالات سایت جستجو و یا موضوع مورد نظر را از طریق پنجره جستجو سرچ نماید.

 

 

 

آب بندی یا نفوذ ناپذیری سازه های بتنی به لحاظ شکل دیداری ، مشکلات بهره برداری و دوام سازه های بتنی دارای اهمیت می باشد. این موارد در هر سازه بسته به شرایط می تواند از اهمیت مضاعفی برخودار باشد. به طور مثال در یک اسکله یا سازه صنعتی دوام و مشکلات بهره برداری مهمترین عامل و در یک ساختمان مسکونی و تجاری مبحث دیداری نیز اهمیت بالایی در کنار دو مورد مذکور برخودار است.

آب بندی سازه های بتنی به صورت استاندارد در دو حالت لحاظ تدابیر در حین ساخت و آب بندی پس از ساخت قابل انجام است.

در خصوص سازه های با شرایط بهره برداری فشار مثبت ( مانند مخازن آب و فاضلاب ) باید گفت که هر دو روش آب بندی دارای مزیت هایی است و در کل دو سیستم در صورت اجرای صحیح دارای اختلاف کیفی فاحشی نمی باشد.

لذا در شرایط فشار منفی ، مانند ساختمان یا سازه های زیرزمینی ، کاملا متفاوت است ، در روش پس از ساخت معمولا دوام سازه ها به خطر می افتد، چرا که عموما شاهد هستیم آب تا حدود زیادی درون بتن نفوذ نموده و صرفا جلوی خروج گرفته می شود. علاوه براین در بعضی مواقع آب بندی در حالت پس از اجرا و فشار منفی دارای صعوبت های بالایی می باشد که گاه موفقیت عملیات آب بندی رو با مخاطره روبرو می کند ، یا ناچار به بکارگیری روش های غیر استاندارد و نامطمئن و یا صرف هزینه ها نا متعارف و غیر منصفانه هستیم.

چیزی که کارفرمایان باید به آن توجه ویژه داشته باشند برخورد واقع بینانه با ماهیت هر دو روش و مزایا و معایب آنها می باشد و برخورد صرفا کاغذی می تواند منجر به صرف زمان و هزینه بالا و ورود به مشکلات حقوقی فی مابین مجری و کارفرما گردد.

 در این راستا ، این مجموعه با عنایت به تجربه چندین ساله و تیم تخصصی خود ، اقدام به تنظیم و ارائه این راهنما برای آب بندی سازه های زیرزمینی نموده تا کارفرمایان و مجریان محترم بتوانند با استفاده از آن تصمیمی موثر و درست با حداکثر ضریب اطمینان از موفقیت فرآیند آب بند نمودن سازه  اخذ نمایند.

 

اصول آب بندی سازه های تراز منفی :

با توجه به موارد گفته شده در پیش ، بهترین و اطمینان بخش ترین روش حفاظت و آب بند نمودن بتن و ساختمان ، به کارگیری تدابیر در زمان ساخت می باشد. در حال حاضر به طور کلی سه روش ذیل برای تحقق آب بند سازی در حین ساخت  وجود دارد .

  • طراحی و اجرای سیستم زهکشی
  • استفاده از سیستم های ژئوسنتتیک ( ژئوممبرین و ژئوتکستایل یا GCL )
  • اجرای بتن آب بند و نفوذناپذیر ، در کنار تمهیدات اجرایی

 

در اینجا سعی می شود به برخی جزئیات اجرایی و معایب و مزایای هر یک از سیستم های فوق الذکر پرداخته شود.

طراحی و اجرای سیستم زهکش :

در این روش ، بسته به شرایط محلی ، دسترسی ها به سیستم دفع فاضلاب ، نقشه و جانمایی سازه یا ساختمان ، با حفاری چاه های عمودی و افقی و تعبیه لوله های زهکش و لترال ، آب منطقه به بخشی از محل هدایت شده و از آنجا به دورن فاضلاب شهری یا مکان مقتصی پمپاژ می گردد.

پر واضح است که این روش ، سیستمی غیر ایمن بوده و از این رو در اکثر پروژه ها به عنوان روشی موقت و یا  پوششی و تکمیلی در کنار سایر روش ها به کار می رود. چرا  احتمال گرفتی لوله های انتقال به مرور زمان و یا خراب شدن پمپ های پمپاژ می تواند منجر به مختل شدن فرآیند و نفوذ آب به درون سازه گردد.

لذا سیستم زهکش می تواند روشی بهینه در کنار دو روش بعدی و همچنین برای پایین آوردن و کنترل آب برای اجرای سازه ها و فراهم کردن شرایط اجرای خاکبرداری و بتن ریزی باشد.

 

ژئوسنتتیک ( ژئوممبرین و ژئوتکستایل یا GCL ):

در این سیستم ، پس از اتمام عملیات خاکبرداری ، با اجرای ورق های ژئوممبرین پی وی سی یا پلی اتیلن به ضخمات 1.5 یا دو میلیمتر و دو لایه ژئوتکستایل در طرفین برای محافظت از آن در طرفین ، گود ایجاد شده به صورت کاسه آب بند و نفوذ ناپذیر می گردد. در این سیستم باید توجه ویژه ای به جوش ورق ها صورت پذیرد تا اطمینان خاطر از عملکرد نفوذ ناپذیری گود حاصل شود.

آنچه باید در این جا مورد توجه ویژه ای قرار گیرد ، مشکل رایج در سیستم ژئوسنتتیک ها ، یعنی احتمال سوراخ شدگی ورق در حین اجرا براثر عملیات اجرایی به صورت سهوی و یا عمدی، می باشد. چرا که در این شرایط با نفوذ آب درون گود و کاسه ژئوممبرین ، عملا کارکرد کل سیستم مختل و بلا اثر می شود.

نکته پر اهیمت این امر در این شرایط ، زمانی است که این روش به تنهایی انجام می شود و عملا به اطمینان از این روش ، اجرای سازه بدون لحاظ تمهیدات آب بندی خاصی صورت پذیرفته و هیچ گونه پیش گیری برای آب بندی سازه دیده و اجرا نشده و عملا با نفوذ آب به درون کاسه ژئوممبرین، آب به راحتی از نقاط مختلف به درون سازه وارد می گردد.

با توجه به احتمال بالای این آسیب دیدگی در حین ساخت از یک سو و عدم دسترسی پس سیستم ئوسنتتیک اجرا شده پس از ساخت ساختمان به منظور ترمیم نقاط آسیب دیده ، بسیاری از کارشناسان و کارفرمایان به این نتیجه رسیده اند که این سیستم به تنهایی دارای ریسک بالایی بوده و می بایست به همراه این روش از تمهیدات بتن آب بند ( روش سوم ) نیز به صورت توامان استفاده نمود.

از دیگر معایب این سیستم می توان به هزینه بالاتر آن نسبت به سایر روش ها اشاره کرد که با توجه به ریسک ذکر شده در بالا که می تواند کل عملیات را با تردید مواجه کند ، استفاده از این روش به تنهایی با تردید هایی روبرو می باشد.

 

آب بند نمودن سازه به روش اجرای بتن آب بند و نفوذ ناپذیر :

در سیستم آب بندی سازه های بتنی ، دو مبحث در دستور کار قرار دارد. مبحث اول اجرای بتن آب بند و مبحث دوم آب بندی درزهای های اجرای بین مراحل مختلف کار ، درزهای فونداسیون و دیوار ، ستون و تیر با دیوار ( در استراکچرهای فلزی ) ، آب بندی دیوار با تیر و سقف و ... می باشد. در این راستا دو بخش به صورت مجزا شرح داده می شود.

 

  1. بخش نخست ، به کارگیری تمهیدات جهت نفوذ ناپذیری حداکثری جسم بتن :

با توجه به اینکه بتن محصولی نا همگن می باشد ، بررسی آن ( حتی بتن های با مقاومت بالا ) زیر میکروسکوپ مشخص می نماید که بتن دارای حفرات موئینه کوچک و بزرگ می باشد که باعث نفوذ آب و مایعات درون آن می شود. با این وجود به طور معمول این حفرات در بتن های با کیفیت ، باعث نشت آب ، به خصوص در کوتاه مدت نمی گردد.

اما آنچه نیاز به آب بندی بتن را لازم نموده است، مشکلات ، محدودیت و حوادث اجرای بتن می باشد. پر واضح یک بتن یکپارچه و به خوبی متراکم شده در ضخامت های بالا جلوی نفوذ آب را به صورت جاری خواهد گرفت . لذا بروز مشکلات اجرایی که تجربه نشان داده بسیار واقع بینانه است باعث نقاط ضعف در بتن شده که باید برای جلوگیری از بروز و تاثیر منفی آن و به تبع بروز نشت آب تمهیدات لازم پیش بینی گردد. از جمله این مشکلات می توان به تراکم ناکافی ، تراکم زیاد که باعث کرمو شدگی گردد ، جداشدگی بتن ، ترک های ناشی از جمع شدگی ، تراکم نا کافی به علت تراکم میلگردها ، درزهای اجرایی پیش بینی نشده به علت نامنظم بودن تخلیه بتن ناشی از خراب شدن پمپ بتن یا تراک میکسر ها ، نسبت آب به سیمان بالا و ... شاره کرد.

بدیهی است که بروز برخی از این مشکلات مانند خراب شدن تراک میکسر یا پمپ بتن در اختیار عوامل اجرایی نبوده و حادثه ای غیر قابل پیش بینی می باشد. از سوی دیگر با توجه به عدم دسترسی به پشت دیوار پس از بتن ریزی ( نظر به اینکه اغلب قالب ها یک طرفه می باشند ) امکان تعمیر نقاط از بیرون و فشار مثبت وجود ندارد.

 

در این چارچوب ، باید تدابیر لازم برای کم شدن حداکثری اثرات ناشی از این مشکلات به کار گرفته شود. از این رو طبیعتا راهکار استفاده از افزودنی های بتن می باشد. در اینجا دو محصول مناسب و کاربردی اولی تولید مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( رایحه بتن سبز ) و دومی محصول شرکت معظم پنترون معرفی می گردد. تا با توجه به شرایط موجود از منظر واردات درصورت عدم موجودی محصول شرکت پنترون از محصول اول استفاده شود.

  • استفاده از افزودنی بتن Dezomix 4500  : این محصول بر پایه ترکیبات معینی از پودر میکروسیلیکا ، ابروان کننده بتن بر پایه پلی کربوکسیلات ، الیاف بتن و آب می باشد. میزان مصرف این محصول 5 تا 9 درصد وزن سیمان مصرفی در بتن می باشد. این محصول علاوه بر کاهش نفوذپذیری بتن دارای مزایایی چون افزایش اسلامپ بتن و سهولت بتن ریزی و تراکم بتن و کاهش نسبت آب به سیمان ، افزایش دوام به علت کاهش مقاومت الکتریکی و نفوذپذیری و مقاومت بتن می باشد. عملکرد آب بندی این محصولات علاوه بر کاهش نسبت آب به سیمان ، برمبنای خواص فیزیکی ذرات ریز میکروسیلیس و پر کردن منافذ از یک سو و از سوی دیگر ، واکنش شیمیایی میکروسیلیس با اجزا آزاد سیمان و ایجاد ترکیبات سیلیکاتی می باشد. این محصول می بایست در پایکار به نسبت تعیین شده به بتن اضافه و پس از اختلاط 3 تا 5 دقیقه ای بتن تخلیه گردد. اسلامپ بتن باید پیش از اضافه شدن Dezomix 4500 ، در حدود 6 باشد. بتن حاصله پس از اضافه شدن افزودنی دارای اسلامپی مناسب برای پمپاژ می باشد.

 

  • استفاده از افزودنی بتن Penetron Admix : این محصول که آخرین تکنولوژی افزودنی های آب بند در سطح دنیا می باشد بر پایه ترکیبات شبه سیمانی و افزودنی های فرموله شده اختصاصی می باشد. این محصول نسل آخر کریستال سازه های می باشد که تکنولوژی آن صرفا در اختیار شرکت های زایپکس ، کریستالاین اسپانیا ، کرایتون و پنترون می باشد. عملکرد این محصول بر مبنای واکنش با آهک آزاد در سیمان بتن و ایجاد کریستال های آب بند و پر کردن کلیه حفرات و حتی ترک و درزهای اجرایی تا 400 میکرون می باشد. این محصول با آب بند جسم بتن ، حتی قابلیت خود ترمیم و آب بندی درزهای اجرایی و ترکهای احتمالی در آینده را دارا می باشد. این محصول نیز می بایست در پایکار مخلوط و پس از اختلاط 3 تا 5 دقیقه ای ، بتن آماده ریختن در محل می باشد. میزان مصرف این محصول دو درصد وزن سیمان مصرفی در بتن  می باشد.

 

توجه : می توان برای کاهش هزینه و نیز ضخامت بالای فونداسیون ، از به کارگیری افزودنی های فوق الذکر در بتن فونداسیون خود داری و صرفا از یک فوق روان کننده برای تراکم بهتر و امکان پمپاژ و کاهش نسبت آب به سیمان بهره جست. همچنین برای اطمینان خاطر از اجرای دوغابی یا خشکه پاشی پوشش Betogard P-30 به میزان 1.5 کیلوگرم بر مترمربع ، بر روی بتن مگر ، پس از آرماتور بندی و پیش از ریختن بتن می توان بهره جست.

 

  1. بخش دوم ، به کارگیری تمهیدات جهت آب بندی درزهای اجرایی سازه :

بدون شک مهمترین بخش از عملیات ، این قسمت می باشد. چرا که بالاترین پتاسنیل نشت در این بخش وجود دارد و به واقع در صورت عدم به کارگیری تمهیدات لازم نشت از این قسمت ها قطعی است. از این رو ، باید بیشتر و بهترین عملکرد در این محل ها صورت پذیرد.

 

برای آب بندی درزهای اجرایی پیش بینی شده ، سه روش وجود دارد که بسته به محل درز و شرایط می بایست از آنها استفاده نمود.

  • آب بندی درز اتصال فونداسیون به دیوار : در این محصل های با توجه به شرایط محلی بهترین گزینه استفاده از واتراستاپ PVC می باشد. این واتراستاپ باید به نحو درست ، که واتراستاپ دچار در رفتگی نگردد ، در مرکز عرض دیوار نصب شود. واتراستاپ بهینه در این محل از نوع تخت ، سی سانتیمتر عرض و 4 میلیمتر ضخامت می باشد. بهتراست در محل دیوار بیرونی و نصب واتراستاپ ، برای اینکه بتن تا مرکز واتراستاپ ریخته شود ، رامکا اجرا شود. از سوراخ کردن واتراستاپ باید به شدت خود داری نمود.
  • آب بندی درزهای اجرایی ارتفاعی و طولی در دیوار ، درزهای زیر و روی سقف و قطع بتن ها : در این درزها دو روش وجود می توان استفاده نمود. که البته با توجه به حساسیت موضوع ، برای اطمینان خاطر پیشنهاد می گردد به صورت توام ، از دو روش استفاده نمود. گزینه نخست ، مبتنی برای اجرای واتراستاپ های منبسط شونده هیدورفیکی می باشد. عملکرد این واتراتساپ ها بر اساس انبساط حجمی در مجاورت با آب می باشد و مسدود کردن درز و جلوگیری از عبور آب می باشد. واتراستاپ های هیدروفیلی باید در طول و در مرکز عرضی دیوار نصب شوند. باید توجه داشت درزها به شکلی ایجاد شوند که سطح نهایی ( محل نصب واتراستاپ ) تقریبا صاف باشد تا واتراستاپ به خوبی روی آب بچسبد. میزان افزایش حجم واتراتساپ ها به طور متوسط بتن 300 تا 700 درصد می باشد که البته منطق ایجاب می کند با توجه به ابعاد مویی درز ، بیش از 50 درصد نیاز به افزایش حجم نباشد. گزینه دوم ، مبتنی بر استفاده از چسب اپوکسی اتصال بتن قدیم به جدید Dezobond P-1800 می باشد. این چسب به میزان 1 کیلوگرم در مترمربع ، به صورت شره ای ( با توجه به عدم دسترسی به محل درز ) بر روی سطح درز اجرا می گردد و سپس بتن مرحله دوم بر روی آن اجرا می گردد. باید چسب به میزان اعمال گردد که بتن روی آن حداکثر ظرف 20 دقیقه بر روی آن ریخته شود ( بتن پایکار باشد ) . خصوصیات این محصول به نحوی است که پس از حشک شدن بتن ، درز به کلی غیر قابل نفوذ و در برابر بارهای سازه ای نیز مقاوم می باشد.

 

 

نتیجه گیری :

با توجه به شرایط گفته شده و آب بندی اصل سازه و کمترین احتمال آسیب دیدگی سیستم آب بندی، بهترین و اطمینان بخش ترین سیستم آب بند نموده ساختمان و سازه های زیر تراز آب زیرزمینی ، اجرای بتن آب بند می باشد. البته این امکان وجود دارد که از دو روش اول نیز به برای تقویت اطمینان بهره جست . ولی اگر بنا به مباحث فنی و اقتصادی عزم بکاری تنها یه روش وجود داشته باشد ، بدون شک اقتصادی ترین روش استفاده از روش بتن آب بند و نفوذ ناپذیر می باشد.

لذا موفقیت این امر نیز مستلزم به اتخاذ تدابیر کارشناسی در قطع های بتن ، اختلاط و مشخصات بتن مصرفی و سایر راهکارهای مرتبط و دقت در اجرای گام به گام عملیات توسط کارشناسان با تجربه و کاربلد می باشد.

 

 

پیشنهاد همکاری :

در این راستا مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ، با اتکا به بیش از پانزده سال سابقه تخصصی و اجرای پروژه ها پر تعداد و برجسته تعمیر و آب بندی ، در اختیار داشتن دانش و تیم کارشناسی و اجرایی و نیز متریال مورد نیاز وارداتی و تولیدی ، آمادگی دارد تا با کارفرمایان محترم در آب بندی نمودن سازه های بتنی همکاری نماید.

لازم به ذکر است نحوی همکاری این شرکت با کارفرمایان محترم به نحوی است که در صورت نشت و نفوذ آب درون سازه که به علت قصور این مجموعه باشد ، عملیات آب بندی ثانویه با بهترین روش های و متریال به صورت رایگان صورت می پذیرد. باشد که تخصص و تعهد این مجموعه باعث اطمینان خاطر کارفرمایان محترم گردد.

 

 

 

 

 

آب بندی مخزن بتنی

آب بندی بتن و سازه های بتنی به روش تزریق رزین پلی یورتان

 

تزریق رزین : تزریق رزین برای ترمیم بتنهای دارای ترک و یا نقاط ، درزها و ترکهای آب دار استفاده می شود. دو روش اصلی برای ترمیم بتن با استفاده از تکنیک ترزیق رزین به کار گرفته می شود :.

الف - رزین اپوکسی : رزین های اپوکسی عمل آوری شده به صورت جامد با مقاومت بالا و مدول الاستسیته نسبتا بالا می باشند. چسبندگی رزینهای اپوکسی  به بتن در حدی می باشد که با اجرای مناسب قابلیت بازگرداندن استحکام سازه ای اولیه بتن ترک خورده را دارند..مدول الاستسیته بالای رزین اپوکسی باعث شده که برای چسباندن بتنهای ترک خورده که در آینده دارای احتمال جابجایی هستند مناسب نباشند. از رزین اپوکسی برای آب بند نمودن ترکهای آبدار استفاده می شود. اما با این حال به علت سرعت پایین عمل آوری رزین های اپوکسی به خصوص در دماهای پایین و نیز در صورت وجود جریان زیاد آب ،  استفاده از آن برای آب بندی ممکن نیست. ترک هایی که در آنها رزین اپوکسی تزریق می شود باید دارای عرضی بین 0.005 اینچ تا 0.25 اینچ باشند. تزریق رزین اپوکسی در ترکهای با عرض 0.005 سخت و ناممکن است و همچنین نگهداری از رزین تزریق شده در ترک های عریض تر از 0.25 اینچ کار دشواری است ، اگر چه گاهی این امر با استفاده از رزین های اپوکسی با چگالی بالا با موفقیت قابل انجام است. رزین های اپوکسی عمل آوری شده دارای حالت تردد و شکننده، با استحکام چسبندگی بیش از مقاومت برشی و کششی بتن می باشند. اگر این مواد برای اتصال مجدد بتن ترک خورده ی در معرض بارهای بیش از مقاومت برشی و کششی استفاده گردد ، باید انتظار داشت که ترکهایی مجددا در کنار خط اتصال اپوکسی نمودار شود. به عبارت دگیر برای ترمیم ترک های فعال نباید از رزین اپوکسی استفاده نمود..

موفقیت در اجرای رزین های اپوکسی برای ترکهای مرطوب متفاوت و متغیر است. تعدادی تکنیک های ویژه و در حال توسعه برای چسبندگی مجدد و آب بندی ترکهای آب دار به وسیله ی رزین اپوکسی وجود دارد. این روش وتکنیک های ویژه بسیار تخصصی و فنی بوده و در جاهای خاصی به کار برده می شوند. این روشها صرفا زمانی در پروزه های تعمیراتی به کار گرفته می شوند که پس از بررسی و تحلیل به این نتیجه برسیم که سایر روشهای موجود و استاندارد برای تعمیر پاسخگو و مناسب نیستند.

ب- رزین های پلی یورتان  : از رزین های پلی یورتان برای آب بندی و حذف نشت آب از ترک ها و درزهای بتن استفاده می شود. آنها همچنین می توانند در ترکهایی که امکان جابجایی های کوچک خواهند داشت، تزریق شوند. چنین سیستم هایی، به جز سیستم پلی یورتان دوجزئی جامد، مقاومت کمی داشته و نباید برای چسباندن دوباره ترکها مورد استفاده قرار گیرند. رزین پلی یورتان نباید در ترکهای با عرض   کمتر از 0.005 اینچ استفاده و تزریق شود.. تا کنون برای تزریق رزین های پلی یورتان، هیچ حدی برای حداکثر اندازه ترک مشخص نشده است. رزین های پلی یورتان با تنوع قابل توجهی از منظر خواص فیزیکی در دسترس می باشند. برخی از رین های پلی یورتان پس از عمل آوری به شکل فوم منعطف در می آیند.سیستم های دیگر رزین پلی یورتان پس از عمل آوری به صورت جامد با انعطاف پذیری نسبی و چگالی بالا در می آیند که می توانند برای چسباندن مجدد درزهای با امکان جابجایی مورد استفاده قرار گیرند.رزین های پلی یورتان فوم شونده برای شروع عملیات عمل آوری نیازمند آب می باشند به همین دلیل طبیعی است که از آنها برای تعمیر و ترمیم بتنهای در معرض آب یا مرطوب استفاده کرد. تا کنون هیچ استانداردی برای رزین های پلی یورتان مانند آنچه در استانداردهای معتبر برای رزین های اپوکسی وجود دارد، ارائه نشده است. با توجه به فقدان استاندارد از یک سو و از سوی دیگر تغییرات گسترده در خواص فیزیکی رزین های پلی یورتان ،  لازم است که دقت و مراقبت زیادی در انتخاب این رزین برای تعمیر بتن صورت گیرد.. راهنمای کاربردی برای این نوع رزین ها زیاد مفید  و موفقیت آمیز نمی باشد. بعضی از مراکز تحقیقاتی و آزمایشگاهی در حال انجام مطالعات و تحقیقات بر روی این نوع ارزشمند از رزین ها می باشند. در صورت نیاز به مشاوره و راهنمایی برای روشهای اجرا می توان از این مراکز کمک گرفت.

 

به علت هزینه بالای روش تزریق، معمولا از این روشها برای ترمیم ترکهای کم عمق و خشک استفاده نمی شود. مشخصات فنی و اجرایی رزین های تزریقی در بخش پیوست مربوط به استانداردهای تعمیر و مرمت مدرج گردیده است.

الف - آماده سازی :  ترک ها ، درزهایی که رزین در آنها تزریق می شود  باید از همه ی آلایندها و مواد آلی به خوبی پاک شود.از روشهای مختلف با بازدهی متفاوت برای پاکسازی ترکها استفاده می شود..استفاده مکرر از تزریق هوای فشرده و پس از آن آب ، از محل سوراخ های ایجاد شده برای انجام عملیات تزریق، روش مناسبی برای شستشو و پاکسازی ترکهای در معرض نشت آب می باشد. استفاده ی موفق از صابون ها در شستشو با آب، توسط تعدادی از دست اندرکارن گزارش گردیده است. حذف کامل صابون از درون ترکها مشکل بوده ، لذا ممکن است با توجه به این مشکلات استفاده از آن معقول و راضی کننده نباشد. استفاده از اسیدها برای تمیز کردن ترکها در عملیات بازسازی و ترمیم مجاز نیست. معمولا نباید در ترکهایی از رزین اپوکسی برای ترمیم و چسبندگی مجدد آنها استفاده می شود اقدام به تزریق آب نمود. از رزین اپوکسی می تواند برای تزریق در ترکهای مرطوبت نیز استفاده نمود، لذا آنها چسبندگی بالاتری در هنگام اتصال به بتن های خشک خواهند داشت.

ب- مواد : رزین اپوکسی مورد استفاده برای تزریق باید حاوی 100 درصد مواد جامد و منطبق با استانداردهای معتبر باشد. اگر هدف از انجام تزریق بازگرداندن به شرایط باربری اصلی و اولیه طراحی باشد باید رزینهای اپوکسی تیپ چهار انتخاب و استفاده شود. اما اگر هدف از تعمیر بازگرداندن قابلیت باربری اولیه نباشد استفاده از رزین های اپوکسی تیپ یک کفایت می کند. استفاده از هر گونه حلال و یا رقیق کننده غیر واکنش زا در رزین پلی یورتان مجاز نمی باشد..

رزین پلی یورتان به کار برده شده در تعمیر ترکها سیستمی دو بخشی شامل 100 درصد از رزین پلی یورتان به عنوان بخش اول و آب به عنوان بخش دوم می باشد.. رزین های پلی یورتان در هنگام اختلاط با آب و عمل آوری به شکل فوم های انعطاف پذیر یا ژل در می آیند که این امر مرتبط و متناسب با نسبت اختلاط رزین با آب می باشد. با این حال در صورتی که اختلاط رزین پلی یورتان با مقدار مناسبی از آب انجام شود  فوم رزین عمل آوری و سخت شده دارای حداقل مقاومت کششی   20 psi با چسبندگی به بتن   20 psi و حداقل ازدیاد طول 400 درصد در هنگام گسیختگی کششی می باشد. قبل از استفاده و تزریق رزین های پلی یورتان باید گواهی نامه ای از تولید کننده مبنی بر اینکه محصول مورد نظر  حداقل مشخصات مذکور را دارا می باشد ، اخذ گردد.

ج - تجهیزات تزریق : رزین ها می توانند با انواع مختلف تجهیزات تزریق شوند. در تعمیرات کوچک با رزین اپوکسی از هر سیستمی که بتواند به شکل مناسب و موفقیت آمیز تزریق مورد نیاز رزین اپوکسی را انجام دهد، می توان استفاده نمود. در این سیستم ها می توان دو جزء رزین اپوکسی را پیش از اجرا در ظرفی مجزا مخلوط نمود. با توجه به عمر کوتاه رزین اپوکسی پس از اختلاط، این روش می تواند از نظر زمانی بحران ساز باشد.

    معمولا در کارهای بزرگ تزریق رزین اپوکسی نیاز است از تزریق به روش  تک مرحله ای که در آن دو جز اپوکسی از مخزن به طور مجزا به نازل پمپاژ  و در آنجا مخلوط می شوند، استفاده شوند. با انجام اختلاط در نازل این امکان   به وجود می آورد که دو جزء در کنار ترک تعمیری با هم مخلوط و پس از آن  تزریق صورت گیرد.. اپوکسی مورد استفاده در این روش باید در ابتدا ویسکوزیته پایینی داشته و زمان مجموعه عملیات به دقت کنترل شود. کاخانه های مختلف تولید کننده دارای تجهیزات با مشخصات اختصاصی خود می باشند ( شکل 62  - . مجموعه اپوکسی ها و روش های مختلف توسعه یافته این امکان را فراهم می سازد که تعمیرات در شرایط نامطلوب با رضایت و موفقیت انجام گردد. در صورت نیاز به تعمیرات عمده به روش تزریق رزین اپوکسی باید با این شرکت ها تماس حاصل کرد.

  رزین های پلی یورتان پس از انجام اختلاط دارای عمری بسیار کوتاه بوده از این رو باید زمانی که همه مولفه ها آماده می باشد اختلاط صورت گیرد و برای تزریق از تجهیزات اختصاصی تک مرحله ای مانند آنچه برای تزریق رزین اپوکسی در تعمیرات بزرگ به کار گرفته می شود، استفاده نمود.. دستورالعملهای تعمیراتی موجود ، اجازه ی تزریق رزین 100 درصد خالص را نمی دهند. در هر مرحله باید ترکیباتی از مخلوط آب و رزین یا  رزین نوع A و نوع B به کار گرفته شود. این تجهیزات اجزای سیستم رزین باعث می گردد تا اختلاط دقیقا قبل از نقطه تزریق رزین درون ترک صورت پذیرد. اندازه ی تجهیزات تزریق رزین پلی یورتان از انواع کوچک و دستی ، تا تجهیزات بزرگ تجاری که قادر به تزریق حجم زیادی از رزین در ساعت می باشند ، متفاوت است (شکل 63 و 64). فشار پمپاژ تجهیزات تزریق رزین پلی یورتان ممکن است بیش از 3000 psi باشد. تعدادی از تولیدکنندگان وجود دارند که تجهیزاتی با کیفیت مناسب و بالا ارائه می نمایند و به ندرت پیش می آید که نیاز به طراحی نوع خاص دیگری از تجهیزات برای پروژه تعمیراتی باشد.

د – روش اجرا :  موفقیت پروژه های تعمیراتی با تزریق رزین به طور مستقیم به تجربه و دانش نیروهای اجرایی بستگی دارد. پیمانکاری که برای تعمیر بوسیله تزریق برگزیده می شود می بایست دارای 3 سال تجربه در قراردادهای مشابه بوده و یا حداقل در پنج پروژه مشارکت داشته باشد. در پروژه تعمیراتی در صورتی می توان از پیمانکار با تجربه کمتر استفاده نمود که شرکت تولیدکننده قبول کند که به صورت تمام وقت اقدام به نظارت بر روند اجرایی پروژه نماید و تولید کننده مذکور دارای پنج سال سابقه ارائه رزین به پروژه های مشابه باشد.

  1. روش اجرا رزین اپوکسی با تزریق تحت فشار :. هدف از تزریق رزین اپوکسی پر کردن کامل ترک و نگهداری از آن تا اتمام مرحله عمل آوری و سفت شدن می باشد. اولین گام در فرایند تزریق رزین، تمیز کردن کامل سطوح بتن مجاور ترک از بتنهای سست ، فرسوده و آلودگی ها است. سپس محل و ورودی تزریق بازرسی و بررسی می گردد. انواع مختلفی از روشهای تزریق را می توان به کار گرفت :

 

  1. اگر ترکها به وضوح قابل مشاهده و نسبتا باز باشند می توان پکر تزریق را با فواصل مناسب با حفاری مستقیم در سطح ترک نصب کرد. در هنگام سوراخ کاری برای نصب پکر باید مراقب بود تا از ایجاد گرد و غبار و بقایای سوراخ کاری و در نتیجه مسدود شدن مسیر و دهانه، جلوگیری شود. دریل هایی با وکیوم مخصوص برای این کار وجود دارد. سطح ترک بین پکر ها باید بوسیله بتونه اپوکسی بسته شود تا امکان سفت شدن رزین در ترک به وجود آید. عملیات تزریق از کم ارتفاع ترین پکر شروع و تا بالاترین پکر ادامه می یابد.
  2. روش بهتر برای نصب پکر سوراخ کاری متناوب از بالا و پایین ترک ، با زوایه تا هنگام قطع و عبور از سطح ترک می باشد. این روش تضمین می کنند که سوراخ ایجاد شده، حتی در صورت وجود ترکهای انشعابی و یا شیب در ترک ، با آن تلاقی خواهد داشت.سپس باید همانند آنچه در بالا گفته شد ، سطح روی ترک به وسیله بتونه یا خمیر اپوکسی بسته شود.

باید تزریق رزین اپوکسی را با فشار نسبتا پایین انجام داده و اجازه داد تا رزین حرکت و همه حفرارت را پر نماید. استفاده از فشار بالا در تزریق رزین باعث بسته شدن مسیر تزریق و عدم پرشدن کامل ترک می شود که این امر از علائم بی تجربگی پیمانکار مربوطه می باشد. بهترین روش برای حصول اطمینان از کیفیت عملیات تزریق رزین اپوکسی ، اخذ و تصویب برنامه دقیق آماده سازی و اجرای عملیات از پیمانکار و انجام عملیات کرگیری با ابعاد کوچک از محل تزریق رزین در بتن می باشد. اگر بیش از 90 درصد از حفرات خالی در بتن طی عملیات تزریق پر شده باشد می توان آن را به عنوان تزریق کامل در نظر گرفت. اگر تزریق به طور کامل نباشد پیمانکار بدون دریافت هرگونه هزینه ای  از کارفرما ، ملزم به انجام عملیات تزریق مجدد می باشد.

( 2 ) روش اجرا رزین پلی یورتان با تزریق تحت فشار : اصول اصلی تزریق رزین پلی یورتان مبتنی بر کنترل نفوذ آب با استفاده از تزریق رزین تحت فشار و بستن ترک می باشد. اکثر مسائل مربوط به تزریق رزین پلی یورتان مشابه روش تزریق دوغاب سیمان می باشد.

برای مهار بهتر جریان آب می بایست حتی امکان سوراخ های حفر شده برای تزریق در سطح بتن باشند. می توان بر روی سوراخ ها از پکر شیردار استفاده کرد تا در هنگام  تزریق با استفاده از آن  فشار آب ترک در سطح بتن را از بین برد ( شکل 65 ). برای جلوگیری از خروج و پرت زیاد رزین در هنگام تزریق ، ترک را  باید با استفاده گوه چوبی ، پشم سنگ ، طناب کنافی به همراه رزین و یا بتونه اپوکسی به طور موقت مهر و موم کرد.

سوراخ های ایجاد شده برای تزریق رزین  می بایست به صورت متناوب در طرفین ترک و با حداکثر فاصله 24 اینچ از هم باشند. سوراخ های مذکور به صورت زاویه دار و با عمق 8 تا 24 اینج  ( سوراخها باید بسته به ضخامت بتن تا عمقی که امکان دارد ادامه یابد  - باشند. بسته به روش تزریق و میزان آب ، از  انواع مختلف پکر ها و یا پکر شیردار استفاده می شود.

تزریق رزین پلی یورتان می بایست براساس روند و مراحل از پیش تعیین شده، صورت گیرد. سیستم   تزریق از نظر فواصل تزریق همانند فواصل تزریق دوغاب سیمان موفقیت آمیز، می باشد.  در این سیستم ابتدا تزریق از سوراخهای ابتدایی و پس از آن از سوراخ های میانی صورت می گیرد. به طور مثال ابتدا تزریق رزین از سوراخ های ابتدایی طرفین انجام و پس از آن سوراخ سوم در وسط آنها حفر و تزریق صورت می گیرد. فشار تزریق باید حداقل فشار مناسب برای حرکت رزین و پر کردن ترک باشد. با این حال معمولا از فشار   PSI 1500 تا   PSI 2000 برای تزریق استفاده می شود. زمانی تزریق در یک سوراخ باید پایان دهیم که جریان تزریق   با فشار ثابت طی یک دوره 10 تا 15 دقیقه ای ، متوقف شده باشد. این روش در اتمام و متوقف کردن تزریق باعث می شود تا تضمین لازم برای پرشدن کامل ترک، تراکم و ایجاد ترمیمی مناسب ایجاد گردد. این یک اشتباه است که به محض توقف نشت آب تزریق خاتمه داده شود. اگر از این روش استفاده شود می توان تا حدودی عملکرد را با استفاده از ترزیق رزین با چگالی پایین تر تحت فشار هیدروستاتیک و تزریق مجدد در صورت وقوع نشت ، بهبود داد. 

همچنین استفاده از تزریق های متناوب به منظور آب بندی ترک ها با شدت آب زیاد رایج است. در این روش یک مرحله تزریق اولیه در تعدادی از پکر های از پیش انتخاب شده انجام می گردد و پس از گذشت 15 دقیقه تا 2 ساعت مرحله بعد تزریق ها انجام می گردد. برای آب بندی ترکهای با حجم زیاد جریان آب  ممکن است چندین مرحله از عملیات تزریق نیاز باشد. از همین رو تعداد قطعی تزریق مورد نیاز نامعین است.

در تزریق رزین پلی یورتان ، با نسبتهای مختلف آب به رزین انجام می گردد. برای جریان های زیاد آب ، نسبت آب به رزین 0.5:1 می تواند مطلوب و مناسب باشد. لازم به ذکر است که رزین و آب گفته شده ممکن است در محدود 1 اینچ تا 5 فوت از لوله دستگاه تزریق و پیش از خروجی مخلوط شده و واکنش کف زایی پس از ورود جریان به شبکه ترکها انجام می گردد. از پکر های با طول زیاد می توان برای تزریق رزین در نقاط عمیق سازه استفاده نمود. اگر از رزین مخلوط شده برای تزریق در چنین سوراخهایی استفاده شود واکنش در طول سوراخ و قبل از رسیدن رزین به عمق مورد نظر ترک رخ خواهد داد. این پکرهای مخصوص ( شکل 67)، با حرکت مجزا اجزا رزین تزریقی، امکان حرکت رزین تا سوراخ انتهایی پکر در عمق ترک را مهیا می سازند.

در انجام کارهای اینچنینی، نیاز به استفاده از پیمانکاران با تجربه و مشاوران فنی اهمیت بیشتری می یابد

(3 ) پاکسازی : در اتمام عملیات تزریق باید سوراخ های تزریق ، رزینهای سر ریز و اضافه و بتونه های موجود در سطح ترک باید از سطوح قابل مشاهد کار حذف و زدوده شود. این امر می تواند به وسیله ساب زدن ، تراشیدن یا واترجت با فشار بالا صورت گیرد. برای پرسازی حفرات تزریق باید ملات های آماده یا سایر مواد ترمیم کننده مناسب، پیش بینی و اجرا  شود. مشخصات فنی نمونه رزین اپوکسی تزریقی در بتن و سازه های بتنی

 

 

DEZOSIVE 4000

رزین تزریق پایه اپوکسی جهت ترمیم ترک و حفرات در سازه های بتنی

 

شرح :

DEZOSIVE 4000  برپایه رزین اپوکسی ، دو جزئی ، فاقد فیلر و پرکننده ، با قابلیت نفوذ بالا ، جهت پر کردن و ترمیم حفرات و ترکها در سازه های بتنی و بنایی به روش تزریق می باشد.

 

موارد مصرف :

  • تزریق و ترمیم ترک ها در ستون ، دیوار ، تیر و فونداسیون ها
  • ترمیم و پر کردن درزهای استاتیک در سازه های بتنی و بنایی

 

مزایا و ویژگیها :

  • ویسکوزیته پایین و توان نفوذ بالا
  • چسبندگی بالا به بدون های درز
  • بدون جمع شدگی
  • امکان تزریق در بتن های مرطوب
  • مقاومت مکانیکی بالا
  • کسب مقاومت سریع

 

هشدارها و محدودیت ها :

  • از تماس با پوست و چشم خود داری شود.
  • در زمان یخبندان و بارندگی از اجرا ممانعت گردد.
  • پس از اجرا تا خشک شدن کامل ، در برابر تابش مستقیم آفتاب، یخ زدگی ، باران ، تردد و رطوبت شدید محافظت شود.
  • به مدت 24 ساعت از زمان اجرا در برابر ترافیک سنگین محافظت شود.
  • از اعمال در دمای هوا و سطح کمتر از 10 درجه سانتیگراد و بیش از 35 درجه سانتیگراد خود داری نمایید.

 

مشخصات فنی :

Content

 

Color

Mixture Density

Solid Content

Viscosity

Compressive Strength

Flexural Strength

Adhesion on Concrete

Flash Point

Application Temperature

Pot Life

Drying Time

Re-coating

Full curing

HS Code

Component A : Epoxy Resin

Component B : Epoxy Hardener

Transparent

1,0 – 1,1 g/cm3

100%

200 – 300 MPa.s

>65 N/mm2 (7 days)

>25 N/mm2 (7 days)

>2 N/mm2 (7 days)

>+62°C

+10°C to +35°C

 

25 minutes

18-24 hours

7 days

3907.30

 

 

 

استاندارد :

 براساس استاندارد ACI E 706  و EN 1504

 

روش مصرف :

آماده سازی سطح : زمانی که رزین به صورت ثقلی اجرا می گردد ترکهای روی سطح باید با  استفاده از شیار زن ، به شکل v  ،  به عرض 5 تا 10 میلیمتر و عمق 10 تا 12 میلیمتر باز شوند. درون ترک باید با استفاده از فشار هوا از گرد و غبار و هرگونه آینده پاک شود.

روش اجرا : جزء A  و B  را به تناسب به هم اضافه و با همزن سرعت پایین مخلوط می کنیم. پکر های تزریق رزین DEZOSIVE 4000   باید در طول ترک نصب گردند. پکر ها نصب خواهند شد در سوراخ هایی که با استفاده از دریل در بتن ایجاده شده اند و سپس طول ترک یا درز با استفاده از بتونه اپوکسی بسته و سیل می شود. بعد از آن رزین اپوکسی DEZOSIVE 4000   با استفاده از نازل درون پکرها ( PACKER )  تزریق می شود. عملیات تزریق با استفاده از پمپ های مخصوص تک یا دو جزئی انجام می گیرد. اگر امکان اجرای سریع DEZOSIVE 4000   وجود داشته باشد باید از پمپ تک جزیی استفاده شود. در غیر این صورت پمپ دو جزئی مورد نیاز می باشد. فشار تزریق نباید بیش از 5 بار باشد. معمولا وقتی تزریق در یک پکر را شروع می کنیم عملیات ادامه می یابد تا شاهد خروج رزین از یک یا چند پکر ( PACKER ) نزدیک به آن باشیم.

 

برای ترک های مویرگی و کم عرض در سطوح افقی می توان به جای استفاده از پمپ ، به روش ریزشی و بهره گیری از نیروی وزن رزین ( با توجه به ویسکوزیته پایین ) حرکت رزین انجام گردد. باید توجه داشت که سرعت واکنش و گیرش رزین اپوکسی بالا بوده و می بایست به سرعت مورد استفاده قرار گیرد. همچنین بای حجمی از محصول مخلوط و آماده مصرف شود که امکان ستفاده از آن در مدت زمان حداکثر 10 دققه وجود اشه باشد.

 

مقدار مصرف :

بسته به محل مصرف می باشد. به کارگیری سیستم تزریق رزین اپوکسی برای ترمیم و بازسازی ترک با عرض حداقل 2 و حداکثر 10 میلیمتر مناسب می باشد.

 

بسته بندی و شرایط نگهداری :

  • ست 10 کیلوگرمی ( جزء A  : گالن 6.67 کیلوگرمی ، جزء   B  : گالن 3.33  کیلوگرمی )
  • در محیط خشک و دمای 5 تا 35 درجه سانتیگراد نگهداری شود. در برابر تابش مستقیم نور خورشید ، حرارت زیاد و یخبندان محافظت گردد.

 

پاکسازی تجهیزات :

تجهیزات و لوازم استفاده شده باید بلافاصله پس از استفاده با حلال های صنعتی شستشو شود. در صورت خشک شدن رزین اپوکسی بر روی تجهیزات پاکسازی صرفا به روش های مکانیکی میسر خواهد بود.

 

نکات ایمنی :

از تماس با چشم و پوست خود داری شده و پس از استفاده دست های خود را شستشو دهید. در صورت تماس با چشم، پوست و یا بلعیده شدن ، سریعا به پزشک مراجعه شود و یا به بخش ایمنی دیتا شیت مراجعه گردد. درب ظرف را زمانی که استفاده نمی گردد بسته و به دور از دسترس اطفال نگهداری شود.

 

نگهداری :

مدت زمانی نگهداری ، در بسته بندی اولیه و در شرایط مناسب ، 6 ماه می باشد. در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر با کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران تماس حاصل نماید.

 

شرکت های تولید کننده روان کننده بتن

تولید کننده روان کننده بتن ( شرکت افزودنی بتن )

امروزه انواع رو انکننده بتن کاربرد و تاثیر غیر قابل انکاری در کیفیت و دوام و اجرای بتن دارد. فوق روان کننده ها انواع مختلفی دارد که هر یک بسته به شرایط می تواند موثر و کاربردی باشد.

مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( شرکت رایحه بتن سبز ) یکی از شرکت های معتبر و شناخته شده در عرصه تولید انواع افزودنی های بتن و مواد شیمیایی بتن مانند انواع روان کننده ، گروت ، ترمیم کننده بتن ، مواد آب بندی ، انواع کف پوش ها و ... می باشد.

شرکت رایحه بتن سبز ، با بهره گیری از تیم کارشناسی با تجربه و کارآزموده و به کارگیری محصولات اولیه با کیفیت و تولید محصولات با بالاترین استاندارد های دنیا نقشی پر رنگ در تامین انواع افزودنی و محصولات شیمیایی ساختمان در سطح کشور دارد.

شما می توانید برای تهیه انواع روان کننده و فوق روان کننده بتن ، دریافت مشخصات فنی و کاتالوگ روان کننده بتن (روان کننده بتن ) ، اخذ لیست قیمت فروش فوق روان کننده های بتن با بخش فنی و یا بازرگانی کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( رایحه بتن سبز ) 44618462-44618379-09120916272  تماس حاصل فرمایید.

 

 

DEZOBUILD D-30

فوق روان کننده بتن بر پایه کربوکسیلات اتر با خواص روان کننده بالا و افزایش مقاومت

 

شرح محصول :

DEZOBUILD D-30 ، فوق روان کننده ای از  نسل سوم بر پایه تکنولوژی پلی کربوکسیلات اتر می باشد.. این محصول برای ساخت بتن با بیشترین کاهش نسبت آب و کسب مقاومت بالا در سنین اولیه ، با حفظ اسلامپ در زمان کوتاه طراحی و تولید گردیده است. DEZOBUILD D-30 قابلیت کاهش آب اختلاط بتن را تا 30 % با اسلامپ ثابت دارد که همین امر عامل افزایش مقاومت فشاری در سنین اولیه و نهایی و همچنین دوام بتن می گردد.

 

نحوه اثرگذاری :

DEZOBUILD D-30 دارای مکانیسم اثر گذاری به دو صورت به شرح ذیل می باشد :

  • ایجاد غشاء بر روی سطح ذرات سیمان نموده و ممانعت فضایی ناشی از ضخامت لایه جذب شده ، از تجمع ذرات سیمان جلوگیری می کند.
  • ایجاد نیروی دافعه بین ذرات سیمان ناشی از جذب ذرات پلیمر و تشکیل بارهای همنام .

 

کاربرد و موارد استفاده :

DEZOBUILD D-30 برای استفاده در انواع بتن از جمله بتن های خودتراکم،  بتن ریزی در تراکم بالای میلگرد،  بتن های پمپی ، بتن پیش ساخته ، بتن حاوی پوزولان، بتن پیش تنیده، بتن ریزی زیر آب ، بتن های اکسپوز و تزئینی ، بتن های کف سازی ، بتن های صنعتی و ... مناسب می باشد.

مزایای DEZOBUILD D-30     :

  • تولید بتن چسبنده ، بدون جداشدگی در نسبت های پایین آب به سیمان
  • تولید بتن با اسلامپ بالا با نسبت آب به سیمان پایین
  • کسب مقاومت بالا در سنین اولیه و نهایی
  • کاهش زمان بتن ریزی و هزینه های اجرایی
  • قالب برداری سریع
  • کاهش نفوذپذیری در برابر آب ، کلراید ، سولفات به دلیلی کاهش نسبت آب به سیمان
  • افزایش مقاومت سایشی و افزایش دوام در سیکل های یخ و ذوب به دلیل نسبت پایین آب به ترکیبات سیمان

 

مطابقت با استاندارد :

  • ASTM C494 TYPE F
  • EN 934-2-TABLE 3.1/3.2
  • ISIRI 2930 –TABLE 3/4

 

 

خصوصيات فيزيكي و شيميايي :

ترکیبات شیمیایی

کوپلیمرهای اصلاح شده پلی کربوکسیلیک اسید

رنگ

قهوه ای تیره

طبیعت یونی

آنیونی

حالت فیزیکی

مایع

کلراید ( PPM )

حداکثر 500

وزن مخصوص ( کیلوگرم بر لیتر ) در دمای 20 درجه سانتیگراد

0.02+- 1.05

 

 

میزان مصرف  :

  • DEZOBUILD D-30 قابل استفاده به میزان 0.4 تا 1.2 درصد نسبت به وزن ترکیبات سیمانی می باشد.
  • میزان مصرف با توجه به طرح اختلاط و خصوصیات مورد نیاز تعیین می شود.
  • پیشنهاد می شود جهت تعیین میزان مصرف DEZOBUILD D-30 و تاثیر آن بر روی خواص بتن تازه و سخت شده مانند کارایی ، حفظ کارایی ، گیرش و مقاومت های اولیه و نهایی تست هایی در محل کارگاه و با مصالح و شرایط موجود انجام شود.

 

روش استفاده :

  • آماده مصرف و با هر نسبتی با آب مخلوط می شود.
  • هم زمان با آب اختلاط به میکسر میتوان اضافه کرد.
  • به طور مستقیم به سیمان و ترکیبات خشک افزوده نشود.
  • DEZOBUILD D-30 را در پایان عمل اختلاط میتوان به میکسر بچینگ و یا به داخل تراک میکسر افزود. در این حالت به ازاء هر مترمکعب یک دقیقه اختلاط با دور تند انجام شود.

 

سازگاری با ترکیبات سیمان :

مناسب برای استفاده با انواع سیمان و یا ترکیبات جایگزین سیمانی از جمله : خاکستر بادی میکروسیلیس و سرباره می باشد.

 

سازگاری با افزودنی های دیگر :

  • با سایر افزودنی ها از پیش مخلوط یا مصرف نشود مگر آنکه تولید کننده مجاز بداند.
  • توصیه می شود که در چنین شرایطی با واحد فنی شرکت رایحه بتن سبز ( کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ) مشورت شود.

 

بسته بندی :

DEZOBUILD D-30 در گالن های 20 ، بشکه های 220 و مخازن 1100 کیلوگرمی عرضه می گردد.

 

انبار داري :

توصیه می شود که انباداری در دمای 5 تا 40 درجه سانتیگراد به دور از تابش مستقیم آفتاب باشد. در صورت یخ زدگی دمای مواد را بالا آورده تا ذوب شود و سپس توسط یک میکسر مخلوط شود.

 

عمر نگهداري :

در صورت حفظ و نگهداری در شرایط مناسب پیشنهادی و در بسته بندی اولیه تا 12 ماه قابل نگهداری می باشد.

 

ایمنی :

DEZOBUILD D-30 ماده ای کم ضرر می باشد. در شرایط عادی آسیبی به پوست نمی رساند. اما به عنوان یک ترکیب شیمیایی و رعایت موارد احتیاطی برای جلوگیری از تماس با پوست و با چشم از دستکش های محافظ و عینکاستفاده شود و یا پس از تماس مستقیم با پوست و یا چشم با آب شسته شود.

 

خدمات فني :

بخش فني شرکت رایحه بتن سبز ( کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ) در جهت ارائه مشاوره فنی مربوط به بتن و بتن ریزی و نحوه استفاده صحیح از مواد خود در کارگاه آماده همکاری و انجام خدمات می باشد.

 

قیمت فروش الیاف پلی پروپیلن در بتن

قیمت فروش الیاف پلی پروپیلن در بتن

کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( شرکت تولیدی بازرگانی رایحه بتن سبز) وارد کننده انواع الیاف پلی پروپیلن و فولادی بتن ، آمادگی خود را جهت تامین انواع الیاف به مصرف کنندگان محترم اعلام می دارد. علاقمندان می توانند برای مشاوره ، تهیه مشخصات فنی و استعلام قیمت و خرید انواع الیاف بتن با بخش بازرگانی مجموعه ( 44618462-44618379 ) تماس حاصل فرمایید.

 

الیاف پلی پروپیلن از دسته الیاف های شیمیایی نسل جدید هستند. این دسته از الیاف ها در مقیاس بزرگ تولید می شوند و بعد از پلی استرها ، پلی آمیدها و آکریلیک ها چهارمین حجم تولید دارند. حدود 4 میلیون تن الیاف پلی پروپیلن در سال در جهان تولید می شود. الیاف پلی پروپیلن برای اولین بار در استفاده بتن برای ساخت ساختمان های مقاوم در برابر انفجار که برای ارتش مهندسان ایالات متحده در نظر گرفته شد در سال 1965 پیشنهاد شد. پس از آن ، با گسترش دانش بر روی الیاف پلی پروپیلن موجب گسترش و بهبود این الیاف شد. اکنون الیاف های پلی پروپیلن  به عنوان مصالحی کوتاه غیرپیوسته و جدا از هم برای تولید بتن مسلح با الیاف یا به عنوان یک مش پیوسته برای تولید قطعات نازک مورد استفاده قرار می گیرد. علاوه بر این ، کاربرد این الیاف در ساخت و ساز تا حد زیادی افزایش یافته است زیرا افزودن الیاف در بتن باعث افزایش مقاومت کششی ، استحکام خمشی ، چقرمگی ، مقاومت در برابر ضربه و همچنین شکل خرابی بتن می شود. این الیاف با استفاده از ریسندگی ذوب معمولی تولید می شوند. الیاف پلی پروپیلن ترمو پلاستیک است که از گاز پروپیلن تولید می شود. 'گاز پروپیلن از طریق فرآورده ها یا ترک خوردگی منابع خوراک گاز طبیعی از نفت به دست می آید. پلیمریزاسیون پروپیلن موجب تشکیل زنجیره ای از پلیمرهای طولانی تحت فشار و دمای بالا می شود. با این حال ، الیاف پلی پروپیلن با پیکربندی کنترل شده از مولکول ها فقط با استفاده از کاتالیزورهای ویژه می توانند ساخته شوند. الیاف پلی پروپیلن قبلاً با نام Stealthe شناخته می شدند. این الیاف در دسته بندی میکرو  هستند و از 100٪ پلیمر پروپیلن درجه یک هموپلیمر در سایزهای مختلف تولید می شود. آنها حاوی مواد اولیفین پردازش نشده هستند. مواد اولیه پلی پروپیلن از مونومر C3H6 است که کاملاً یک هیدروکربن است. برای عملکرد مؤثر ، میزان دوز توصیه شده از الیاف پلی پروپیلن 0.9 کیلوگرم بر متر مکعب ، تقریباً 0.1 درصد حجمی است. از الیاف پلی پروپیلن مونوفیلمنت می توان در مقادیر بسیار کمتری نسبت به الیاف فولادی استفاده کرد. مقاومت کششی و سایر خصوصیات مکانیکی با پخش سه بعدی افزایش می یابد. آنها بسیار کریستالی  و دارای سختی بالایی مقاومت بسیار خوبی هستند و در برابر حمله شیمیایی و باکتریایی مقاوم می باشند. تبلور این الیاف حدود 70٪ است در حالی که وزن مولکولی 80،000 تا 300،000 گرم در مول است. از الیاف پلی پروپیلن نباید برای تقویت سازه ای المان ها استفاده شود. از این الیاف نباید برای تولید قطعات نازک تر و همچنین برای افزایش فاصله درزها نسبت به نمونه ها که برای بتن های معمولی است، استفاده شود. پلی پروپیلن در هنگام کوپلیمر شدن با اتیلن عموماً سخت و انعطاف پذیر است و این باعث می شود از پلی پروپیلن بعنوان پلاستیک مهندسی استفاده شود. این الیاف ها از لحاظ هزینه ای اقتصادی و به دلیل بی رنگ بودن آنها بر روی خصوصیات ظاهری اثرگذار نمی باشند. به طور کلی به شفافیت بالایی ندارند و مانند آکریلیک ، پلی استایرن یا پلاستیک های دیگر نیست. در صورت لزوم با استفاده از رنگدانه ها، رنگی می شوند. مقاومت خوبی در برابر خستگی دارد. پلی پروپیلن کامل ایزوتاکتیک دارای نقطه ذوب 171 درجه سانتیگراد است در حالی که پلی پروپیلن ایزوتاستیک تجاری دارای نقطه ذوب 160 تا 166 درجه سانتی گراد است.

 

مزایای الیاف پلی پروپیلن بتن

الیاف پلی پروپیلن غیر مغناطیسی ، بدون زنگ زدگی ، مقاوم در برابر قلیایی ، ایمن و کاربردی آسان هستند. ریسمان پلی پروپیلن ارزان ، بسیار و در دسترس است و از کیفیت مطلوبی برخوردار است. الیاف پلی پروپیلن همچنین با همه مواد افزودنی شیمیایی بتن سازگار است و با سهولت قابل جابجایی است. وزن مولکولی بالای پلی پروپیلن ، به آن خواص مفیدی می دهد. الیاف پلی پروپیلن از نظر شیمیایی بی اثر هستند و از این رو ، هر ماده شیمیایی که به اجزای بتن حمله نکند ، هیچ تاثیری روی الیاف نیز نخواهد گذاشت. در هنگام حمله مواد شیمیایی، بتن همیشه قبل از الیاف از بین می رود. خصوصیات هیدروفوبیک الیاف موجب می شود که توسط خمیر سیمان خیس نمی شود، این ویژگی سبب می شود که الیاف از کلوخه شدن و جذب آب بتن جلوگیری کند. وجود الیاف باعث کاهش نشست و آب انداختگی در بتن می شود. مقاومت در برابر سایش ، سیکل ذوب و یخبندان و ضربه بهبود یافته است.

 

الیاف پلی پروپیلن در بتن

ریز ترک ها در بتن با انجام عمل آوری مناسب بهبود می یابند. اين ترك ها در شرايط تنش ضربه ای به علت مقاومت کششی کم بتن ایجاد می شوند. از این رو افزودن الیاف باعث افزایش مقاومت بتن می شود و با استفاده از الیاف پلی پروپیلن موجود در بتن می توان این مشکلات را برطرف کرد. استفاده از الیاف پلی پروپیلن باعث بهبود مقاومت در بتن می شود در حالی که ماتریس سیمانی از الیاف نیز محافظت می کند. نقش اصلی الیاف در کامپوزیت سیمانی کنترل ترک ها ، افزایش مقاومت کششی ، چقرمگی و بهبود خصوصیات تغییر شکل کامپوزیت های سیمانی است. عملکرد بتن های مسلح به الیاف پلی پروپیلن بستگی به نوع الیاف بکار رفته دارد. استفاده از الیاف پلی پروپیلن نفوذپذیری آب را کاهش می دهد ، به دلیل مدول بالای انعطاف پذیری باعث افزایش مقاومت خمشی می شود. در مرحله پس از ترک خوردگی ، با کشید شدن الیاف و جذب انرژی موجب کاهش ترک خوردگی می شود.

 

لیست قیمت انواع واتراستاپ پی وی سی و هیدروفیلی

لیست قیمت انواع واتراستاپ پی وی سی و هیدروفیلی

امروزه یکی از قطعات کمکی پر کارد در سازه های بتنی به خصوص سازه های بتنی هیدرولیکی مانند استخر و مخازن آب و فاضلاب ، زیرزمین ها و ... ، واتراستاپ می باشد. واتراستاپ در انواع مختلف و پایه های متفاوت می باشد.

شما می توانید جهت کسب مشاوره و دریافت کاتالوگ و مشخصات فنی و نیز اخذ قیمت فروش انواع واتراستاپ ( دریافت لیست قیمت واتراستاپ ، قیمت واتراستاپ های پی وی سی ، واتراستاپ PVC ، خرید واتراستاپ بتن ، واتراستاپ تخت و واتراستاپ دمبلی ، واتراستاپ هیدروفیلی ، واتراستاپ استخر ، لیست قیمت خرید واتراستاپ، نوار آب بند واتراستاپ ، قیمت واتراستاپ بنتونیتی ، نوار واتراستاپ آب بند ، چسب و گیره واتراستاپ ) با بخش فروش و بازرگانی مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( 09120916271-44618462-44618379-021 ) تماس  ( شرکت تولیدی و بازرگانی رایحه بتن سبز ) حاصل فرمایید.

 

واتراستاپ چیست ؟

واتراستاپ قطعه ای جانبی در اجرای سازه های بتنی می باشد که با هدف آب بندی درزهای اجرایی و انبساطی سازه های هیدرولیکی و یا در معرض آب تعبیه می گردد.

مواد کاربرد واتراستاپ های بتن :

  • آب بندی درزهای اجرایی در زیر زمین های دارای تراز بالای آب زیرزمینی
  • آب بندی درزهای اجرایی و انبساطی در استخرها ، مخازن آب و فاضلاب
  • آب بندی درزهای اجرایی در تونلها ، سد ها و لاینگهای انتقال آب
  • آب بندی درزهای انبساطی و اجرایی در سازه های بتنی پیش ساخته
  • آب بندی درزهای اجرایی و انبساطی در منهول ها و مخازن پساب
  • آب بندی سازه های بتنی صنعتی مانند کولینگ تاورها ، کلاریفایرها و ...
  • آب بندی درز اجرایی فی مابین قطعات فلزی و پلی اتیلن وارده به بتن

 

انواع واتراستاپ های مصرفی در سازه های بتنی :

  • واتراستاپ های پی وی سی PVC
  • واتراستاپ های لاستیکی
  • واتراستاپ های منبسط شونده آب دوست بر پایه بنتونیت و اکرلیک ( هیدروفیلی )
  • واتراستاپ های درزبند  پایه قیری
  • واتراستاپ های سطحی بر پایه کامپوزیت
  • واتراستاپ های تزریقی

 

معرفی واتراستاپ ها :

1-واتراستاپ های پی وی سی PVC بتن :  عملکرد این نوع واتراستاپ ها بر اساس ایجاد یک سد در مسیر عبور آب و افزایش طول مسیر گذر آب می باشد. این نوع واتراستاپ در دو نوع تخت ( برای درزهای اجرایی ) و حفره دار ( برای درزهای انبساطی ) تولید و اجرا می گردد.

واتراستاپ ها در عرض های مختلف و ضخامت های متفاوت تولید می گردد. انتخاب این ضخامت ها و عرض ها متناسب با تنش وارده ، فشار و هد آب می باشد. واتراستاپ ها در چهار عرض 3 میلیمتر ،  4 میلیمتر ، 6 میلیمتر و 10 میلیمتر تولید و مصرف می گردد. همچنین واتراستاپ های پی وی سی در عرض های 15 سانتیمتر ، 17 سانتیمتر ، 20 سانتیمتر ، 25 سانتیمتر و 30 سانتیمتر تولید و مصرف می گردد.

 

کنترل کیفی واتراستاپ های پی وی سی PVC :  برابر استاندارد ایران واتراستاپ های پی وسی Waterstop PVC نیازمند چندین پارمتر کنترلی می باشد که بنا بر شرایط بهره برداری و محیطی می بایست از طریق تست های آزمایشگاهی کنترل گردد. از جمله مهمترین موارد کنترلی واتراستاپ های پی وی سی می توان به موارد ذیل اشاره کرد :

  • مقاومت کششی طولی و عرضی
  • مقاومت شیمیایی
  • وزن مخصوص
  • جذب آب
  • مقاومت در برابر اشعه UV

 

روش نصب واتراستاپ های پی وی سی :

از جمله مهمترین مواردی که در به کارگیری واتراستاپ های دارای اهمیت می باشد ، نصب می باشد. متاسفانه تجربه نشان داده که این که در بسیاری از مواقع به علت نصب نادرست عملیات آب بندی درزها  کاملا ناموفق یا بخشی از آن ناموفق بوده است. برخی از نکات موثر در نصب صحیح واتراستاپ ها به شرح ذیل میباشد :

  • واتراستاپ ها باید در مرکز عرضی دیوار نصب گردد.
  • واتراستاپ های باید به نحوی نصب گردد که نیمی از عرض واتراستاپ در بتن اولیه و نیم دیگر در بتن ثانویه نصب گردد. در صورتیکه شبکه روی آرماتور در بتن فونداسیون اجازه این کار را ندهد باید نسبت به اجرای رامکا ( بتن پایه )  به صورت یکپارچه با بتن فونداسیون اقدام نمود.
  • برای نصب و گیرداری  واتراستاپ باید از واتراستاپ های دارای سوراخ تعبیه شده در فواصل معین در کارخانه استفاده نمود و به هیچ وجه اقدام به سوراخ کردن واتراستاپ ننمود.
  • برای اتصال واتراستاپ ها باید از قطعات اتصالی دو راه ، سه راه و چهار راه استفاده نمود.
  • برای جوش واتراستاپ می بایست از چسب های اتصال و هویه های استاندارد استفاده نمود و به هیچ وجه از حرارت مسقیم که باعث سوخت واتراستاپ و از بین رفتن خصوصیات آن می گردد استفاده نشود.
  • برای نصب واتراستاپ باید از گیرهای مسی یا گالوانیزه استاندارد بهره گرفت.
  • در کف های بتنی مانند فونداسیون مخازن بهتر است از واتراستاپ های کف خواب برای آب بندی استفاده شود.
  • واتراستاپ باید به نحوی متصل گردد که در جریان بتن ریزی و تردد کارگران و فشار بتن به هیچ وجه جدا و جابجا نگردد.
  • واتراستاپ ها باید به نحوی نصب گردد که زمانی زیادی از نصب تا بتن ریزی نگذرد تا  واتراستاپ در معرض تابش مستقیم آفتاب نباشند و در صورت اجبار واتراستاپ های باید محافظت گردند.

 

2- واتراستاپ های لاستیکی بتن : این تیپ از واتراستاپ ها از نظر عملکرد ، نصب و مشخصات تولید و اجرا همانند واتراستاپ پی وی سی می باشند. مزیت واتراستاپ های لاستیکی نسبت به واتراستاپ های پی وی سی در انعطاف و مقاومت کششی طولی و عرضی بیشتر می باشد. در حال حاضر این نوع واتراستاپ در ایران تولید نمی شود و صرفا در صورت نیاز به صورت واردات تامین می گردد.

 

3- واتراستاپ های منبسط شونده : عملکرد این نوع واتراستاپ ها براساس جذب آب و افزایش حجم و به تبع ممانعت از عبور آب از درون ترک ها و درزهای اجرایی می باشد. این نوع واتراستاپ بر اساس نوع مواد اولیه به دو تیپ ذیل تقسیم می شوند :

از جمله مهمترین نکات اختلافی این دو نوع واتراستاپ می توان به حفظ ساختار در زمان انبساط اشاره کرد.  واتراستاپ های بنتونیتی پس از یک بار جذب آب و انبساط ساختار اولیه خود را از دست داده و مجددا در صورت عدم تماس با آب به حالت اولیه از نظر فیزیکی باز نخواهد گشت. این در حالی است که واتراستاپ های هیدروفیلی در صورت تکرار چندین باره این فرآیند مجدد ساختار فیزیکی اولیه خود را حفظ خواهند نمود.

توجه : لازم به ذکر است این اختلاف به هیچ وجه در عملکرد واتراستاپ های بنتونیتی اختلالی ایجاد نمی کند چرا که این واتراستاپ ها ، ذر عمل ، صرفا می بایست یک ترک جزئی را آب بندی نمایند که معمولا با حداقل عملکرد نیز این اتفاق می افتد.

 نکات مربوط به واتراستاپ های منبسط شونده بنتونیتی و هیدروفیلی :

  • از محاسن این نوع واتراستاپ ها امکان نصب در جلوی شبکه آرماتور و ممانعت از ورود آب به درون بتن و تماس با میلگردها و در نتیجه خوردگی میلگرد ها به خصوص در سازه های فاضلابی می باشد.
  • این نوع واتراستاپ ها باید بر روی سطح نسبتا هموار با استفاده از چسب های سیلیکونی یا میخکوب فیکس شوند . البته برخی از انواع این نوع واتراستاپ ها دارای چسب برای نصب می باشند.
  • این نوع واتراستاپ های باید زمانی نصب شوند که محل نصب خشک و باراندگی صورت نگیرد. در صورت بارندگی باید از این نوع واتراستاپ های محافظت گردد.
  • این نوع واتراستاپ های با توجه به نوع عملکرد صرفا برای درزهای اجرایی مناسب می باشند.
  • یکی از منحصر به فرد ترین محل های کاربرد این واتراستاپ ها دور لوله ها و قطعات فلزی و پلی اتیلن وارده به بتن در استخر ها ، مخازن و سازه های بتنی می باشد. در این محل ها به علت عدم چسبندگی بتن به فولاد و پلی اتیلن پتانسیل بالای نشت وجود داردو در این محل ها صرفا امکان اجرای این نوع واتراستاپ ها وجود دارد.

 

4- واتراستاپ های درزبند پایه قیری :  کاربرد اصلی این نوع واتراستاپ ها در بتن های پیش ساخته می باشد. این نوع واتراستاپ ها دارای بر پایه بیتومن بوده و برای آب بندی درزهای اجرایی و انبساطی در سازه های بتنی پیش ساخته مانند منهول ها و استخر های پیش ساخته کاربرد دارد. از جمله کاربرد های دیگر این واتراستاپ برای درب های بتنی کانال های انتقال آب و تاسیسات می باشد.

این واتراستاپ های دارای ابعاد دو سانتمتر در یک سانتیمتر می باشد و در مرکز عرضی دیوار در سازه های بتنی پیش ساخته ، بین دو قطعه نصب می گردد. لازم به ذکر است درز اجرایی بین دو قطعه پیش ساخته از جمله محل هایی است که به علت نشت آب کاربرد سازه های بتنی پیش ساخته را در مکان هایی که تراز آب زیر زمینی بالا می باشد مانند مناطق جنوبی ایران مشکل می سازد.

این واتراستاپ های دارای مقاومت شیمیایی بالایی بوده و الاستسیته بالایی داشته که می تواند پاسخ گوی نیازهای سازه های  بتنی پیش ساخته باشند.

 

5- واتراستاپ های سطحی بتن بر پایه کامپوزیت : همانطور که از نام این واتراستاپ ها مشخص است ،  این واتراستاپ ها بیشتر در زمانی که واتراستاپ در حین اجرا فراموش شده ، به علت مشکلات اجرایی واتراستاپ های نصب شده در عرض دیوار دچار اختلال آب بندی شده اند ، و یا به عنوان یک آیتم پشتیبانی کننده آب بندی به خصوص در درزهای انبساطی ، کاربرد دارد.

البته این سیستم در برخی کشورها و سازه ها به عنوان تنها سیستم آب بند نیز کاربرد دارد. نکات اجرای این سیستم واتراستاپ به شرح ذیل می باشد :

  • این نوع واتراستاپ در عرض های 20 و 25 سانتیمتر تولید و مصرف می گردد.
  • این واتراستاپ با استفاده از چسب یا بتونه های اپوکسی بر روی درزها نصب می گردد.
  • سطح زیر چسب اپوکسی باید تمیز و فاقد بتن ضعیف باشد. در صورت عدم یکنواختی و کرمو بودن سطح کار برای حداکثر چسبندگی ، ترمیم گردد.
  • محل اعمال نصب در زمان اجرا باید خشک باشد.
  • این سیستم برای درزهای اجرایی و انبساطی قابلیت استفاده دارد.
  • مقاومت کششی بالا و تحمل تنش ها و جابجایی ها شدید در صورت اجرا صحیح.
  • از جمله مشکلات این سیستم می توان به امکان آسیب دیدگی به علت سطحی بودن و نیز هزینه بالای آن که صرفا توجیح استفاده به عنوان تکمیل و ترمیم کننده سیستم آب بندی کاربرد دارد.

 

6- واتراستاپ های تزریقی بتن : این سیستم واتراستاپ که هم اکنون در بسیاری از کشورهای پیشرو به کارگرفته می شود برای درزهای اجرایی مناسب می باشد. در این سیستم پس از بتن ریزی اولیه ، لوله های پلاستیکی مخصوص که در بدنه خود دارای سوراخ های یک طرفه می باشند در طول درز نصب می گردد. پس از بتن ریزی و کسب مقاومت بتن ، با استفاده از پمپ های ویژه ، تحت فشار رزین در لوله های پیش نصب شده تزریق می گردد. این رزین که بر پایه پلی یورتان می باشد تحت فشار از سوراخهای موجود در بدنه شلنگ تزریق خارج شده و با حرکت در عرض دیوار کل ترک را پر کرده و مانع نفوذ آب و مایعات از ترک می گردد.

برخی از نکات اجرایی ، محدودیت ها و مزایای سیستم واتراستاپ های تزریقی به شرح ذیل می باشد :

  • از مزایای اصلی این سیستم آب بندی کامل درز و جلوگیری از هرگونه ورود آب و مایعات و به تلع خوردگی و کاهش دوام سازه بتنی میباشد.
  • از مشکلات اصلی این سیستم باید به تخصصی بودن و نیاز به تجهیزات خاص اشاره کرد.
  • قبل از به کارگیری این سیتم باید از عملکرد مناسب شلنگ تزریق اطمینان حاصل کرد.
  • در صورت کنترل های اولیه این سیتم دارای بیشترین راندمان می باشد.
  • دوام بالا و مقاومت شیمیایی خوب از جمله سایر مزایای این سیستم می باشد.

 

نتیجه گیری :

آنچه مسلم است هر یک از انواع واتراستاپ های دارای محاسن و معایبی است که در انتخاب روش توسط کارشناسان و متخصصین ناظر و مصرف کننده باید مد نظر قرار بگیرد. باید مد نظر قرار گیرد که سیستم های سنتی دارای معایبی می باشند که لازم و ضروری است برای اتقاء کیفیت به سوی روش های نوین حرکت نماییم. هر چند که هنوز در برخی موارد کماکان سیستم های قدیمی تر دارای کیفیت لازم میباشند و در سطح دنیا هنوز به کارگرفته می شوند. به ننظر می رسد کماکان بیشترین مشکل رو به روی مصرف کنندگان ، روش اجرای غیر استاندارد و بی کیفیت در واتراستاپ های پی وی سی ، و بعضا کیفیت نامطلوب واتراستاپ های موجود می باشد. از این رو حرکت به سوی استفاده از واتراستاپ های به روز تر مانند واتراستاپ های منبسط شونده و یا تزریقی می تواند گزینه مناسبی برای افزایش سطح آب بندی سازه های بتنی باشد.

 

مرکز فروش انواع چسب بتن

مرکز فروش انواع چسب بتن

امروزه استفاده چسب بتن به عنوان یک افزودنی و محصولات کمکی بتن گسترش روز افزودنی یافته است. از چسب بتن برای ارتقا خواص چسبندگی انواع ملات در کاشی کاری و پلاستر کاری و نیز ایجاد خواص آب بندی در استخرها و منابع آب و نیز بهبود ترک خوردگی و نفوذپذیری استفاده می شود.  همچنین از چسب بتن برای تعمیر سازه های بتنی استفاده می شود.

همچنین شما می توانید جهت کسب مشاوره و اطلاعات تکمیلی فنی در خصوص انواع چسب بتن مایع و پودری آب بند و تعمیری ، اجرایی  و مالی با بخش فنی و مهندسی و یا فروش مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( 09120916271-44618462-44618379-021 ) تماس حاصل فرمایید.

 

چسب بتن چیست ؟

چسب های بتن دارای انواع مختلفی می باشد. به طور کلی چسب های را می توان به دو تیپ چسب بتن اپوکسی و لاتکس یا پلیمری تقسیم کرد. از چسب های بتن برای ترمیم بتن ، آب بندی بتن و افزایش خصوصیات شیمیایی و مکانیکی بتن ، اتصال بتن قدیم به جدید و ... استفاده می گردد. در متن زیر به شرح چسب های بتن و کاربرد آنها پرداخته می شود.

چسب بتن چیست انواع چسب بتن و کاربرد چسب های بتن

چسب بتن پیلیمری یا لاتکس یکی از مواد افزودنی بتن است که امروزه در صنعت ساختمان برای آب بند نمودن بتن و افزایش چسبندگی بتن مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین از چسب بتن برای ترمیم و تعمیر آسیب دیدگیهای سطحی و عمقی استفاده می شود چسب بتن کلینیک فنی و تخصصی بتن کاربد های مختلفی دارد. چسب بتن کلینیک فنی و تخصصی بتن بدون نیاز به افزودن آب می باشد و هموژن است چس